اختلالات ليپيدي در وابستگان با سکتة قلبي زودرس در استان بوشهر*

 

دکتر احمد رياضي¹، دکتر ايرج نبي پور**²، دکتر محمد رضا صالحي³، نسرين سيدنظامي⁴، دکتر رها پازکي⁴،
 سيد مجتبي جعفري⁵، زهرا سنجيده⁴

 

^{1 استاديار گروه جراحي عمومي، دانشكدة پزشكي ، دانشگاه علوم پزشكي بوشهر}

^{2 استاديار بيماري‎هاي داخلي، دانشکدة پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر}

^{3 دانش آموختة پزشکي، مرکز پژوهش‎های سلامت خليج فارس ، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر}

^{4 پژوهشگر مرکز پژوهش‎های سلامت خليج فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر}

^{5 کارشناس ارشد ايمنولوژی، مرکز پژوهش‌های سلامت خليج فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر}

 

چکيده

زمينه: وجود سابقة خانوادگي سکتة قلبي زودرس، خود به عنوان عامل خطرساز مهّمي براي افراد درجه اوّل فاميل محسوب مي‌شود؛ از اين رو تشخيص و درمان عوامل خطرساز قلبي عروقي وابستگان درجه اوّل اين بيماران، مهمترين عامل براي کاهش موارد و همچنين مرگ و مير سکته‌هاي قلبي محسوب مي‌شود.

مواد و روش‌ها: عوامل خطرساز بيماري‌هاي قلبي عروقي در ميان وابستگان درجه اوّل 49 بيمار با سکته قلبي زودرس که در بيمارستان دانشگاهي فاطمة زهرا (س) بوشهر بستري شده بودند, بر اساس پروژة مونيکاي سازمان جهاني بهداشت وBRFSS  آمريکا (Behavioral Risk Factor Surveillance System) مورد بررسي قرار گرفتند. افراد بالاي 25سال پروژه جمعيتي قلب سالم خليج فارس (با مطابقت سن و جنس) که به طور تصادفي انتخاب شده بودند نيز بعنوان گروه شاهد براي بيماران و وابستگان درجه اوّل بالاي 25سال آنان انتخاب شدند. اختلالات ديس ليپيدمي بر اساس NCEP ATP III (National Cholesterol Education Program Adult Treatment Panel III)تعريف گرديد. در اين مطالعه تعداد 148 نفراز وابستگان درجه اوّل بيماران با سکته قلبي زودرس (88 مؤنث و60 مذکر) که 42 نفر از آنان زير 20 سال سن داشتند، مورد بررسي قرار گرفتند.

يافته‎ها: فراواني کلسترول تام و  LDLکلسترول بالا، HDL کلسترول پايين و تري گليسريد بالا، در وابستگان زير 20 سال بيماران با سکته‌هاي قلبي زودرس، به ترتيب3 /33 درصد، 5/28 درصد، 1/7 درصد و6/16 درصد بود. در وابستگان بالاي 25 سال اين بيماران، هيچ تفاوت چشمگيري ميان فراواني اختلالات ليپيدي و ديگر عوامل خطرساز بيماري‎هاي قلبي عروقي با گروه شاهد مشاهده نشد (05/0<P). همچنين تفاوت چشمگيري در اختلالات ليپيدي ميان خود بيماران با سکته قلبي زودرس و گروه شاهد مشاهده نگرديد, ولي اين بيماران داراي شيوع بالاتري از ديابت (1/28 درصد مقابل 5/6 درصد) و پري فشارخون (3/56 درصد مقابل 6/22 درصد) نسبت به گروه شاهد بودند.

نتيجه‎گيري: اختلالات ليپيدي و عوامل خطرساز قلبي عروقي کلاسيک در وابستگان درجه اوّل بالاي 25 سال بيماران با سکته‌هاي قلبي زودرس مشابه جمعيت طبيعي بود و توصيه مي‌شود عوامل خطرساز جديد عروق کرونر نيز در اين گروه مورد بررسي قرار گيرد.

 

واژگان کليدي: سکته قلبي زودرس، اختلالات ليپيدي، عوامل خطرساز قلبي- عروقي، کلسترول