تغييرات نوار قلب بر اساس شاخص پروژة مونيكاي سازمان بهداشت جهاني در حوادث عروقي - مغزي بوشهر *

 

دکتر ايرج نبي پور** ¹ ، دکتر بهرام سراج² ، دکتر شهرام ابوطالبي³ ، دکتر هومان سليمي پور³ ، دکتر سيدرضا امامي²

 

^{1 استاديار غدد درون ريز ومتابوليسم ، مرکز پژوهش هاي سلامت خليج فارس ، دانشگاه علوم پزشکي}

^{2پزشک عمومي ، مرکز پژوهش هاي سلامت خليج فارس ، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر}

^{3 استاديار نورولوژي ، دانشکده پزشکي ، د انشگاه علوم پزشکي بوشهر}

 

چكيده

پري فشار خون، سيگار، ديابت و كلسترول بالا، عوامل خطرساز مشترك بيماري ايسكميك قلب و سكته هاي مغزي مي باشند. از اين رو براي پيشگيري از سكته هاي مغزي ، مي بايست مجموعة بيماري عروقي - مغزي ،كرونر و عروق محيطي را در يك استراتژي واحد مورد نظر قرار داد. بنابراين براي شناخت همراهي سكته هاي مغزي و بيماري ايسكميك قلب، در بيماران با حوادث عروقي مغزي شهر بوشهر، نوارهاي قلب 401 بيمار (303 نفر با سكته مغزي ايسكميك، 82 نفر با سكته مغزي هموراژيك و 16 نفر با تشخيص حمله ايسکميک گذرا) با استفاده از شاخص پروتكل پروژة مونيكاي سازمان بهداشت جهاني و شاخص نوار قلب در حالت استراحت دانشگاه مينسوتا، بررسي شدند. 8 /5 درصد بيماران با سكته مغزي، داراي سكته قلبي قطعي (كد 1 پروژه مونيكا) همزمان بودند. 8/5 درصد، داراي سكته قلبي محتمل (كد2) و 1/21 درصد نيز داراي تغييرات ايسكميك نوار قلب (كد 3) بودند. ارتباط چشمگيري بين سكتة مغزي با بيماري ايسكميك قلب موجود بود (0001/0P<). بنابراين بيماري ايسكميك قلب، در بيماران با  سكتة مغزي در شهر بوشهر، شايع بوده و براي پيشگيري اوليه از سكتة مغزي مي بايست برنامه هاي تداخلي، براي كاهش عوامل خطرساز مشترك عروق كرونر و بيماري عروقي مغزي، و نيز آموزش الگوهاي سالم زندگي، در سطح جمعيت انجام پذيرد.

 

واژگان كليدي: حوادث عروقي مغزي ، سکته قلبي ، نوار قلب ، ايسکمي قلب