بررسي ميزان حاملگي ناخواسته و عوامل مرتبط با آن

در زنان تحت پوشش مراکز بهداشتي درماني شهرستان بوشهر در سال 1382

 

آزيتا نوروزي^1*، رزيتا خرم رودي¹، شريف شريفي²، رحيم طهماسبي³

^{1کارشناس ارشد مامايي، دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر}

^{2کارشناس ارشد پرستاري، دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر}

^{3دانشجوي دکتراي آمارزيستي، گروه آمارزيستي، دانشکده پزشکي، دانشگاه تربيت مدرس تهران}

 

چکيده:

زمينه: امروزه ميزان حاملگي ناخواسته بعنوان يکي از شاخص هاي سلامتي جامعه بوده وموجب افزايش شيوع سقط غيرقانوني مي شود که طبعاً عوارض خاص خود را خواهد داشت. همچنين مشخص گرديده که مادراني که تولدهاي ناخواسته دارند، دچارسطح بالائي از افسردگي هستند، اوقات فراغت کمتري را با کودک خود صرف می کنند و توجه کمتري به کودک خود دارند.

مواد و روش ها: اين مطالعه يک مطالعه توصيفي - تحليلي است که بر روي 1000 زن مراجعه کننده به مراکز بهداشتي درماني استان بوشهر انجام شد که از اين تعداد712  نفر مراجعه کننده به مراکز شهري و 288 نفر مراجعه کننده به مراکز روستائي مي باشند. نمونه گيري بصورت تصادفي ساده از 9 مرکزبهداشتي درماني شهر بوشهر و مرکز آموزشي درماني بنت الهدي صورت گرفته است .

نتايج: اين پژوهش نشان داد که شيوع کلي حاملگي ناخواسته 24 % (9/23 % در مراکز شهري و 3/24 % در مراکز روستايي) بوده و اکثريت افراد در گروه سني بالاي 35 سال (54 %) وبا تحصيلات ابتدايي و راهنمايي (به ترتيب3/53 % و1/37 %) و از نظر همسر، اکثر شوهران در گروه سني بالاي 35 سال (3/44 %) و بي سواد يا با تحصيلات ابتدايي (به ترتيب 7/66 % و6/39 %) بوده اند. شيوع اين مشکل در زنان خانه دار و در همسران کارگران بيشتر بوده و بيشترين روش جلوگيري مورد استفاده در افراد با حاملگي ناخواسته به ترتيب روش منقطع (41% )، قرصهاي پيشگيري (3/21%) و کاندوم (8/13 %) بوده است.

نتيجه گيري: شيوع حاملگي نا خواسته در استان بوشهر مشابه استانهاي مختلف کشور است و در زنان با سن بالاي 35 سال با سطح تحصيلات پايين بيشتر خود را نشان مي دهد که هر چند اين افراد از روشهاي گوناگون جلوگيري نيز استفاده مي کردند، لزوم آموزش مداوم بکارگيري اين روش ها از سوي مراکز بهداشتي درماني توصيه مي شود.

 

واژگان کليدي: حاملگي ناخواسته، قرص هاي پيشگيري، تنظيم خانواده، زنان