دکتر عبدالرضا نجفي انارکي
استاديار گروه بيهوشي دانشکده پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر
چكيده :
اعمال ارتوپدي بزرگ به دلايل متعددي با خونريزي فراوان همراه مي باشند و بيمار کانديد ترانسفيوژن مي گردد. هموديلاسيون يکي از راههاي جلوگيري از انتقال خون است. هدف اين مطالعه بررسي اثر هموديلاسيون حاد در کاهش نياز به تزريق خود در عمل خونريزي دهندة پليت گذاري فمور است. در اين کارآزمايي تصادفي شده يکسو کور، تعداد 63 نفر کانديد عمل پليت گذاري فمور که سالم و در فاصله سني 15 الي 45 سال بوده و هيچ گونه سابقة بيماري قلبي، عروق، تنفسي و اختلال هاي کبدي و کليوي را در شرح حال نمي دادند، در دو گروه تصادفي آزمايش ( 38 نفر) و شاهد ( 25 نفر) مورد بررسي قرار گرفتند. به گروه آزمايش، علاوه بر نصف مايع NPO ميزان 40 الي 50 سي سي سرم نرمال سالين يا سرم رينگر ( بر حسب کيلوگرم وزن بدن) قبل از خونريزي مؤثر تزريق گرديد. همچين به ازاء هر سي سي خونريزي، سه سي سي مايعات وريدي تجويز گرديد. تمام افراد شاهد نياز به تزريق خون داشتند در حالي که تنها به يک نفر از گروه آزمون خون تزريق گرديد. متوسط اختلاف هموگلوبين و هماتوکريت تصحيح شده در قبل و بعد از عمل گروه شاهد به ترتيب ( 56/4 گرم در دسي ليتر و 24/13 در صد) و گروه آزمون ( به ترتيب 17/2 گرم در دسي ليتر و 24/6 درصد) بود ( 001/0P< ). بنابراين استفاده از روش هموديلاسيون حاد در جلوگيري از تزريق فراورده هاي خون و حفظ ثبات در هموگلوبين بيماران تحت عمل جراحي خونريزي دهنده توصيه مي شود.
واژگان كليدي: هموديلاسيون، تزريق خون، فمور، ارتوپدي