مقايسة اثر مترونيدازول خوراکي و موضعي در مبتلايان به واژينوز باکتريايي
صديقه امير علي اکبري1، زهرا فيروزمند2، شهناز ترک زهراني3
3و 1 گروه مامائي، دانشکده پرستاري مامائي، دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي
2 گروه مامائي، دانشکده پرستاري و مامائي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر
چکيده:
نوع خوراکي مترونيدازول در درمان واژينوز باکتريايي به نوع موضعي دارو داراي عوارض جانبي زيادي به ويژه عوارض گوارشي مي باشد. به منظور مقايسه تأثير مترونيدازول خوراکي و موضعي در درمان و عود واژينوز باکتريايي اين پژوهش به صورت نمونه گيري مستمر بر روي 52 زن مبتلا در شهر بوشهر در سال 77-76 انجام گرفت. بيماران به صورت تصادفي در دو گروه 25 نفري درمان با مترونيدازول موضعي ( قرص هاي 500 ميلي گرمي واژينال هر شب يک عدد به مدت 7 شب) و 27 نفري درمان با مترونيدازول خوراکي ( 500 ميلي گرم در روز به مدت 7 روز) قرار گرفتند. شرايط ورود به تحقيق دارا بودن حداقل يکي از شکايات واژينيت و عدم بارداري، ديابت، داشتن IUD و مصرف آنتي بيوتيک از دو هفته قبل بود. نمونه ها از نظر متغيرهايي چون سن، تعداد حاملگي، وضعيت فرهنگي – اجتماعي و بهداشتي بررسي و همگون گرديدند. معيار تشخيص عبارت بود از وجود سلول هاي کليدي در بيش از 20% سلول هاي اپي تليوم واژن در رنگ آميزي گرم ترشحات واژن به اضافه حداقل دو مورد از سه مورد معيار امسل يعني 5/4PH>، آزمايش بوي آمين مثبت و ترشح يکنواخت، رقيق و خاکستري رنگ کدر. بيماران، يک هفته و يک ماه پس از درمان مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج نشان داد که هر دو روش درماني در کاهش شکايت هاي اصلي اين عفونت يعني ترشح و بوي بد يک هفته و يک ماه بعد از درمان مؤثر بوده و بين دو گروه اختلاف معني دار وجود نداشته است ( 0005/0P< ).
ميزان يافته هاي آزمايشگاهي شامل PH واژن، سلول هاي کليدي و بوي آمين در هر دو گروه، يک هفته و يک ماه بعد کاهش يافته و اختلاف معني داري بين آنان به دست نيامد ( 0005/0P<). ميزان درمان و وعود در گروه مترونيدازول موضعي به ترتيب 88% و 5/4% و در گروه مترونيدازول خوراکي به ترتيب 6/92%، 18% بودکه که از نظرآماري اختلافي نداشتند (00001/0 P< ). با توجه به نتايج يکسان در دو گروه درماني، توصيه مي شود که مترونيدازول به علت داشتن عوارض کمتر جايگزين نوع خوراکي گردد.
واژگان کليدي: واژينوز باکتريايي، مترونيدازول خوراکي، مترونيدازول موضعي، سلول هاي کليدي