مقايسه تاثير ايبو بروفن، ناپروكسن سديم و مفناميك اسيد در بهبود درد و علائم ديسمنوره اوليه
آزيتا نوروزي1، رحيم طهماسبي2، فرحناز كمالي1
1 كارشناس ارشد مامايي، دانشكده پرستاري و مامايي ، دانشگاه علوم پزشكي بوشهر
2 كارشناس ارشد آمار زيستي، مرکز پژوهش های سلامت خليج فارس، دانشگاه علوم پزشكي بوشهر
چكيده:
ديسمنوره اوليه يكي از شكايات شايع زنان مي باشد كه 50 تا 90 درصد زنان را ماهانه براي دوره اي يك تا سه روزه غير فعال مي نمايد . ديسمنوره داراي درمانهاي متفاوتي است و درمورد موثرترين درمان اختلاف نظر وجود دارد. بنابراين براي مقايسه تاثيرآنالژزيكهاي خفيف در بهبود ديسمنوره اوليه، 120 نفر از دختران شاكي از ديسمنوره اوليه پس از شناسايي بصورت تصادفي در چهار گروه درماني ناپروكسن ، مفناميك اسيد ، ايبو بروفن و پلاسبو بطور مساوي تقسيم شدند و شدت درد در شروع درمان ، يك ، دو ، چهار و شش ساعت بعد از درمان توسط مقياس سنجش بصري توسط خود افراد تعيين شد. در آغاز مطالعه ، اختلافي از لحاظ شدت درد در ميان گروهها وجود نداشت، اما در دو ، جهار و شش ساعت پس از درمان ، تمام گروههاي درماني ، با پلاسيبو از لحاظ شدت درد اختلاف نشان دادند(05/0P <). در ساعت دوم ميانگين كاهش شدت درد در گروه ايبوبروفن از ناپروكسن و مفناميك اسيد بيشتر بود ولي در ساعت ششم پس از درمان ، بين سه گروه تفاوتي از لحاظ ميانگين كاهش شدت درد مشاهده نگرديد. بنابراين با توجه به اثر سريع ايبو بروفن توصيه مي شود از اين دارو در ديسمنورة اوليه استفاده شود.
واژگان كليدي : ديسمنوره اوليه، ناپروكسن، ايبوبروفن ، مفناميك اسيد