اختلالات انعقادي خون در بيماران مارگزيده در استان بوشهر
دکتر امير احمد مستغني1، دکتر محمد باقر علي پور2
1 استاديار گروه داخلي، دانشکدة پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر
2 دانشکدة پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر
چكيده :
در طول پنج ماه ( از ارديبهشت تا مهرماه بجز شهريور ) تعداد 91 بيمار گزيده، با ميانگين سني 21 سال و نه ماه، از لحاظ اختلالات انعقادي ( طولاني شدن PT و PTT و افت شمارش پلاکت ها) از بدو ورود تا حداقل 72 ساعت بعد از دريافت آنتي ونوم مورد بررسي قرار گرفتند. در اين مطالعه 96 نفر ( 5/78%) بيماران دچار اختلال انعقادي به صورت طولاني شدن PT و PTT و تنها يک نفر دچار افت شمارش پلاکت، شده بودند. خونريزي خود به خودي مهمترين يافته هماتولوژيک – کلينيکال مارگزيدگي مي باشد که در 20% ( 18 نفر) بيماران ديده شد. در 16 نفر ( 53%) از کساني که 5 ويال آنتي ونوم دريافت کرده بودند اختلال انعقادي در طول 24 ساعت، در 9 نفر ( 30%) در طول 48 ساعت، در 2 نفر ( 8/4%) در طول 72 ساعت و در 3 نفر ( 5/6 %) بيش از 72 ساعت تصحيح گرديد. در هيچکدام از آنها مرگ و مير مشاهده نشد. لذا پيشنهاد مي شود با توجه به اين که شايعترين و مهمترين علامت باليني مارگزيدگي در استان بوشهر اختلالات انعقادي و خونريزي خود به خودي است، حداقل 5 ويال آنتي ونوم در بدو ورود اين بيماران در اورژانس تزريق گرديد.
واژگان كليدي: اختلالات انعقادي، مارگزيدگي، ضد سمّ، مسموميت