علائم تنفسي و تست هاي فونکسيون ريوي در کارکنان پالايشگاه گاز وليعصر ( عج) کنگان

دکتر امير احمد مستغني¹، دکتر ايرج نبي پور²، مهين ديانت³، دکتر بيژن حميدي⁴

¹ استاديار گروه داخلي، دانشکدة پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر

² استاديار گروه داخلي، دانشکدة پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر

3 کارشناس ارشد فيزيولوژيک، دانشکدة پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر

⁴ رئيس بهداري و بهداشت شرکت ملي گاز ايران – بوشهر

چکيده:

         هدف اين مطالعه، بررسي شيوع علائم تنفسي و همچنين تغييرات فونکسيون ريوي کارکنان پالايشگاه گاز ولي عصر ( عج) کنگان بوده است. تمام کارگراني که در قسمت هايي از پالايشگاه که بيشترين تماس را با گاز ترش داشته اند، انتخاب شدند ( 62 نفر). اين مطالعه مقطعي، شامل آزمايش هاي اسپيرومتري، معاينة فيزيکي و ثبت تاريخچة استانداردي بود که توسط دو پزشک متخصص داخلي که نسبت به خصوصيات موردها کور بودند انجام گرفت. در کارکنان پالايشگاه، متوسط کسر ، FEV₁ و FEF 25-75% از نظر آماري تفاوتي با گروه کنترل ( 30 نفر) که از لحاظ سني و استعمال دخانيات همسان بودند وجود نداشت ( 05/0 P>). ليکن در گروه مورد، علائم تنفسي، نسبت به گروه کنترل، شيوع بيشتري داشت (7/37% در مقابل 3/23%). اندازه هاي اسپيرومتري در افرادي از گروه مورد که از علائم تنفسي شکايت داشتند در مقايسه با آنهايي که اين علائم تنفسي را نداشتند تفاوت آماري قابل ارزشي را نشان نداد ( 05/0P>). چنين نتيجه گيري شد که تماس مزمن با کارکنان پالايشگاه گاز وليعصر کنگان با گاز ترش که حاوي G₂S مي باشد، سبب ايجاد اختلال مهمي در تست هاي فونکسيون ريوي آنها نشده است.

واژگان کليدي: پالايشگاه گاز، گاز ترش، فونکسيون ريوي، H₂S، اسپيرومتري