مقايسة اثر فلوکستين و ايمي پرامين در درمان ميگرن بدون اورا

دکتر شهرام ابوطالبي¹، دکتر سودابه زنده بودي²

¹ استاديار بيماري هاي مغز و اعصاب، بخش داخلي دانشکده پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر

² پزشک عمومي، معاونت پژوهشي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر

چکيده:

          ميگرن بيماري شايع با پاتوژنز نامشخص است که به صورت سردردي غالباً يک طرفه و ضربان دار تظاهر مي يابد و شامل دو نوع است؛ ميگرن کلاسيک ( همراه با علائم عصبي يا اورا) و ميگرن شايع ( بدون اورا). يکي از روش هاي درماني ميگرن، استفاده از داروهاي مؤثر در جلوگيري از حملات سردرد است. براي مقايسه اثر درماني و عوارض فلوکستين با ايمي پرامين دردرمان ميگرن بدون اورا، در يک کارآزمايي باليني، 68 بيمار که داراي معيارهاي انجمن بين المللي سردرد، شامل حداقل دو حمله سردرد ميگرني در ماه و فاقد عوامل مداخله گر بودند انتخاب و پس از مشابه سازي از نظر جنس، سن، شدت و تعداد حملات به دو گروه درماني فلوکستين ( 20 ميلي گرم در روز) و ايمي پرامين ( 50 ميلي گرم در روز) تقسيم و به مدت  12 هفته تحت بررسي قرار گرفتند. در گروه ايمي پرامين 8 نفر و در گروه فلوکستين 10 نفر به علت عوارض دارويي، ادامة درمان متوقف گرديد ( 05/0P>). اختلافي در ميانگين تعداد حملات بين گروه فلوکستين ]  از 85/2 ± 94/6 حمله در ماه در قبل از درمان به 11/3 ± 48/3 پس از درمان؛ ( 05/0 P<)[ با ايمي پرامين ] از 11/3 ± 30/7  حمله در ماه در قبل از درمان به 14/2 ±08/3 حمله در ماه پس از درمان؛ ( 05/0P< [ وجود نداشت (05/0P>). هر دو دارو در کاهش شدت حملات مؤثر بودند اما اختلاف آماري قابل ملاحظه اي با يکديگر نداشتند. با توجه به اينکه فلوکستين را در حاملگي مي توان استفاده کرد و به صورت يک قرص 20 ميلي گرم در روز مصرف مي شود و در اطفال و سنين بالاتر نيز مشکل ساز نيست، اما ايمي پرامين فاقد اين خصوصيات مي باشد، مي توان فلوکستين را بعنوان داروي مناسب در ردة اول درمان ميگرن بدون اورا جاي داد.

واژگان کليدي: فلوکستين، ايمي پرامين، ميگرن، سر درد