واکنش  توبرکولين پس از واکسيناسيون نوبت دوم با ب ث ژ در دانش آموزان سال اول دبستان هاي بندر بوشهر

سيامک يزدان پناه¹، دکتر ايرج نبي پور²، حميد رضا غفاريان شيرازي³

¹ کارشناس ارشد پرستاري، دانشکدة پرستاري مامايي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر

² استاديار گروه داخلي، دانشکدة پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر

³ کارشناس ارشد بخش آمار زيستي، دانشکدة پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر

چکيده:

         اين مطالعة توصيفي براي بررسي کارآيي واکسيناسيون ب ث ژ در کودکان کلاس اول  مدارس شهر بوشهر انجام گرفته است. در اين مطالعه 790 دانش آموز سال اول ابتدايي واکسينه شده  مجدد با ب ث ژ ( همگي آنها قبل از دريافت واکسن نوبت دوم ب ث ژ، آزمون توبرکولين زير 5 ميلي متر داشته اند) از طريق نمونه گيري مبتني بر هدف و تصادفي – خوشه اي انتخاب شدند. آزمون مانتو با توبرکولين 5 واحدي صورت گرفت و سفتي مساوي يا بيشتر از 5 ميلي متر، آزمون مانتو مثبت قلمداد گرديد. 630 ( 8/79%) کودک تست مانتو مثبت ( 5 ≤ ميلي متر) و 428 ( 2/54%) نيز تست مانتو مساوي و يا بزرگتر از 10 ميلي متر پس از گذشت ميانگين زماني 73±306 روز از تزريق واکسن نوبت دوم دارا بودند. اندازه ميانگين تست مانتو 94/4± 09/8 ميلي متر بود.

از دانش آموزان سال اول ابتدايي مورد مطالعه 339 ( 9/42%) کودک داراي دو اسکار و 752 ( 2/95%) نفر نيز حداقل يک اسکار داشتند. ارتباط بسيار محکمي بين مثبت شدن تست مانتو (5 ≤ ميلي متر) با وجود يا عدم وجود و همچنين تعداد اسکار در اين دانش آموزان وجود داشت (0001/0P<). بين سن و جنس و تست مانتو مثبت رابطه اي وجود نداشت ( 05/0P>).

اين پژوهش نشانگر آن است که واکسيناسيون ب ث ژ از لحاظ کيفي و تکنيکي، روش هاي نگهداري، نحوه و مقدار تزريق واکسن در حد استاندارد و قابل قبول در بندر بوشهر انجام يافته است.

واژگان کليدي: ب ث ژ، واکسيناسيون مجدد، واکنش توبرکولين، اسکار