بررسي اثرات
هيستوپاتولوژيكي
داروهاي محرك تخمك گذاري
GnRHа/PMSG/HCG
بر
فرا ساختمان اپي تليوم لومينال
آندومتر رحم موش
پرويز بزي ١، فرزاد رجائي ٢، آرش خاكي 3
1 استاديار گروه علوم تشريح، دانشكده پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي بوشهر
2 استاديار گروه علوم تشريح، دانشكدة پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي قزوين
3 استاديارگروه پاتولوژي دانشكدة دامپزشكي، دانشگاه آزاداسلامي واحد تبريز
چکيده
زمينه: امروزه استفاده از داروهاي محرک تخمک گذاري نظير GnRHx (PMSG/HCG) براي القاء تحريک زياد تخمداني و بدست آوردن اووسيت بيشتر در پروتکل فنون باروري کمکي بسيار معمول است. مطالعات و تجارب اخيراً نشان داده است که ميزان موفقيت لانه گزيني در سيکل هاي تحريکي، کمتر از سيکل هاي طبيعي است. به نظر مي رسد که استفاده از داروهاي محرک تخمک گذاري روي داروهاي فوق الذکر روي پذيرش آندومتر رحمي اثر مي گذارند.
مواد و روش ها: فراساختمان بافت هاي آندومتر (اپي تليوم لومينال) با بيوپسي هايي از آندومتر موش هاي ماده (N=30) که تحت تيمار با داروهاي محرک تخمک گذاري [Pregnant Monoposal Serum Gonadotropine = GnRHx (PMSG/HCG)] (بعنوان گروه تحت مطالعه) و موش هاي ماده اي که هيچ دارويي دريافت نکرده بودند (بعنوان گروه کنترل) مورد بررسي قرار گرفت. مطالعات کمي و کيفي بر روي ميکروگراف هاي الکتروني انجام شدند. يافته هاي مورفولوژيک بر اساس سه ويژگي ساختماني شامل سيستم کانال هسته اي، ميتوکندري هاي بزرگ و واکوئل هاي گليکوژني و بعلاوه سيستم پينوپودها و يوکروماتين هسته ارزيابي شدند.
يافته ها: بررسي کيفي نشان داد که سلول هاي اپي تليوم لومينال آندومتر فعالتر بوده و داراي ترشحات فراوانتري نسبت به گروه کنترل بودند. همچنين يافته هاي کمي نشانگر آن بود که نسبت هاي حجمي هسته، ميتوکندري، شبکه آندوپلاسميک خشن و گليکوژن به سلول و يوکروکاتين به هسته تفاوت معني داري به نسبت گروه کنترل از خود نشان دادند (05/0P<).
نتيجه گيري: بررسي هاي مورفولوژيک و مورفومتريک نشان مي دهند که استفاده از داروهاي محرک تخمک گذاري سبب فعاليت ترشحي بيشتر سلول هاي اپي تليوم لومينال مي گردند.
واژگان كليدي: اپي تليوم لومينال آندومتر، داروهاي محرك تخمك گذاري، لانه گزيني- مورفومتري