وضعيت تغذيه کودکان 36-0 ماهه بر اساس يافته هاي تن سنجي در روستاهاي استان بوشهر
مينا مينايي1، دکتر ابوالقاسم جزايري2، دکتر محمد اميري3، دکتر غلامرضا حيدري4، دکتر آزيتا انارکي4
1 کارشناس ارشد تغذيه، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر
2 دانشکدة بهداشت، دانشگاه علوم پزشکي تهران
3 استاديار گروه پزشکي اجتماعي دانشکدة پزشکي، دانشگاه علوم پزشکي بوشهر
4 معاونت بهداشتي دانشگاه علوم پزشکي بوشهر
چکيده:
جهت مطالعة موضع تغذيه کودکان 36-0 ماهة روستاهاي تحت پوشش شبکه هاي بهداشتي درماني استان بوشهر، اين بررسي در دي ماه 1375، انجام شد. در اين مطالعه 2068 کودک 36-0 ماهه با نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب گرديدند. گردآوري داده ها از طريق پرسشنامه با مصاحبه حضوري از مادران و اندازه گيري وزن و قد کودکان انجام شد. وضع تغذيه کودکان، بر اساس انحراف معيار از ميانه جامعه بازبرد ( Reference Population) ( طبيعي ≥ <-2SD سوء تغذيه) وبر اساس در صد از ميانه بازبرد تعيين و تأثير عوامل مستقل غير تغذيه اي و تغذيه اي بر وضع تغذيه معين گرديد.
بر اساس امتياز Z و 2 – انحراف معيار از ميانه جامعه بازبرد NCHS 9/11، 4/14 و 3/5 در صد کودکان به ترتيب مبتلا به کم وزني، از رشد بازماندگي و از دست دهي وزن بودند و بر اساس در صد از ميانه بازبرد 8/40 و 4/31 و 20 در صد کودکان، به ترتيب مبتلا به سوء تغذيه مجموع زمان حال و گذشته، سوء تغذيه زمان گذشته و سوء تغذيه زمان حال بودند.
واژگان کليدي: سوء تغذيه، کودکان، تن سنجي، کم وزني