گياهان مانگرو در پزشكي

در اين فصل مصارف مختلف پزشكي بعضي از گونه هاي مانگرو مورد بررسي قرار خواهد گرفت. همانطور كه درقسمتهاي قبل نيز گفته شد گياهان مانگرو شامل سه دسته گياهان مانگرو حقيقي Mangrove plant ، مانگروهاي مينور (mangrove minor) و وابستگان به مانگروmangrove associated) مي باشند و در اين فصل خصوصيات بيولوژيكي و پزشكي آنها در طب سنتي و در طب نوين و آنچه كه حاصل تحقيقات مختلف بوده است، مورد بررسي قرار خواهد گرفت. لازم به ذكر است كه خصوصيات تاكسونوميكي اين گياهان برگرفته ازشبكه اطلاع رساني Pub med مي باشد.

Acanthus ebracteatus

Seukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lamiales	Order
Acanthaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو مينور (m. minor) بحساب مي آيد. (1)

انتشار جغرافيايي: اين گياه بيشتر در مناطق گرمسيري ونيمه گرمسيري دنيا و همچنين درآسياي جنوب شرقي و استراليا يافت مي شود.

موروفولوژي: ارتفاع اين گياه به 5/1 تا 2 متر مي رسد و داراي تعداد زيادي ساقه هاي نوك تيز بوده كه به رنگ سبز مي باشند. برگهاي اين گياه به رنگ سبز تيره مي باشد و برگها در محيط خود حالت دندانه دندانه اي دارند. گلهاي اين گياه معمولاً در نوك هر شاخه قرار داشته و به رنگ سفيد مي باشند و بعد از مدتي به رنگ قهوه اي درمي آيند. (2)

تركيبات شيميايي: مواد شيميايي اصلي موجود در اين گياه شامل تركيباتي نظير آلكالوئيدها، كربوهيدراتها، فلاونوئيدها، اسيدهاي چرب، هيدروكربنها، ليپيدها، پلي ساكاريدها، انواع ساپونينها، استروئيدها و تانينها مي باشد كه در اكثر قسمتهاي اين گياه وجود دارند. (3)

مصارف پزشكي: در طب سنتي از پوسته، برگ و ميوه اين درختاستفاده هاي پزشكي زيادي بعمل مي آيد. در طب سنتي از اين گياه بعنوان يك عامل ضدعفوني كننده، يك عامل تصفيه كننده خون و بعنوان ديورتيك استفاده مي شود. بعلاوه آنرا براي درمان بيماريهايي نظير سرماخوردگي، ديابت، زخمهاي گانگرنه شده، روماتيسم، آلرژي هاي پوستي و مارگزيدگي، نيز مورد استفاده قرار مي دهند. (4)

تحقيقات انجام گرفته بر روي اين گياه اثرات درماني اين گياه بر روي آلرژيها، رفع خستگي و درمان آبسه ها و عفونتها را به اثبات رسانيده اند. (5)

عصاره حاصل از برگهاي اين گياه داراي اثرات ضد التهابي قابل ملاحظه اي مي باشند. (6) علاوه بر آن عصاره خام حاصل از اين گياه، بطور قابل ملاحظه اي از طريق مهار آنزيمهاي دخيل در فرآيندهاي موتاژن- كارسينوژنيسته اي مي تواند خصوصيات ضد توموري قابل ملاحظه اي داشته باشد. (7)

عصاره حاصل از برگ اين گياه را مي توان براي حفظ استحكام مو به سر ماليد و مردمان بومي مناطق مختلف از اين عصاره براي همين منظور استفاده مي كنند. همچنين آنها ريشه اين گياه را براي درمان گونوره و سنگهاي ادراري موجود در مثانه، مورد استفاده قرار مي دهند. (8)

Acanthus ilicifolius

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kimgdon
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclan
Lamiales	Order
Acanthaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (9)

انتشار جغرافيايي: اين گياه بيشتر در آسياي جنوب شرقي، هندوستان و استراليا يافت مي شود ولي ممكن است در بعضي مناطق شمالي نيز يافت شود.

مورفولوژي: گياهي است مستقيم با ارتفاع حدود 5/2 متر و شاخه هاي آن نيز مستقيم و به رنگ زرد مي باشند. برگهاي آن شبيه به برگهاي گياه خاص مي باشد. برگها معمولاً به رنگ سبز تيره مي باشند و تا حدي حالت لبوله دارد كه لوبها از طريق شياري كه تا نوك و لبه برگ مي آيد، از همديگر جدا
مي شوند. گلهاي اين گياه معمولاً در نوك شاخه ها قرار دارند و به رنگ سفيد مي باشند. (10)

تركيبات شيميايي: اين گياه داراي تركيبات بيوشيميايي فعالي نظير آلكالوئيدها، الكلهاي بلند زنجيره، استروئيدها و تري ترپنها، ساپونينهاي تري ترپنوئيدي و سولفوره مي باشد كه در قسمتهاي مختلف اين گياه نظير پوسته، برگ و ريشه وجود دارند. (11)

مصارف پزشكي: در طب سنتي از پوسته، برگ، ميوه و ريشه اين گياه استفاده هاي زيادي بعمل مي آيد. در طب سنتي از اين گياه بعنوان يك عامل تصفيه كننده خون و يك عامل ديورتيك، استفاده مي شود. بعلاوه از آن جهت درمان آسم، ديابت، ديس پپسي، هپاتيت، جذام، نورالژي، كچلي هاي مختلف قارچي (ring worm)، روماتيسم، بيماريهاي پوستي، مارگزيدگي، دردهاي معده اي و لوكمي نيز استفاده مي شود. (12)

بوميان مناطق مختلف دنيا از اين گياه براي درمان زخمهاي حاصل از تيرهاي سمي استفاده مي كنند. (13) همچنين اين گياه داراي اثرات تب بري و ضد آبله اي قابل ملاحظه اي مي باشد. (14)

در حال حاضر تحقيقات آكادميكي مختلفي بر روي اثرات ضد دردي و ضد التهابي اين گياه و همچنين قابليتهاي ضد ليشمانيايي و ضد ويروسي آن، و نيز اثرات مهاري آن بر روي ويروسهاي ايجاد كننده انواع لوكميها انجام شده است. (15)

در مطالعه اي كه Babu و همكارانش بر روي اين گياه انجام دادند دريافتند كه تجويز مقدار 250 و 500 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن ازعصاره الكلي حاصل از اين گياه به موشها مي تواند بطور قابل ملاحظه اي منجر به پسرفت موتور و جلوگيري از ايجاد كار سينوماهاي پاپيلوماي پوستي در موشها شود. بعلاوه عصاره حاصل از اين گياه بر روي فيبروبلاستهاي ريوي رده L-929 اثرتوكسيك داشته و دوز توكسيك 50 درصد آن (TD50) 18 ميكروگرم در ميلي متر بوده است. در اين مطالعه تجويز خوراكي 500 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن از اين عصاره توانست به طور قابل ملاحظه اي حجم تومورهاي آسيتي موجود در جانوران (EAC cell) را كاسته و ميزان بقا را تا 75 درصد افزايش دهد.(16)

در مطالعه اي ديگر توسط همين افراد مشخص شد كه عصاره الكلي حاصل ازبرگهاي اين گياه مي تواند ازتوليد راديكالهاي آزاد اكسيژن، راديكالهاي سوپراكسيد، هيدروكسيل ونيتريك اكسيد جلوگيري بعمل آورد و فرآيند پراكسيداسيون چربيها را متوقف سازد. بعلاوه تجويز خوراكي اين عصاره به ميزان 500-250 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن در رتها، بطور قابل ملاحظه اي توانست ازبروز فرآيندهاي تخريبي ناشي از تتراكلريدكربن در سلولهاي كبدي جلوگيري بعمل آورد. (17)

Acrostichum aureum

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Filicopsida	Class
Filicales	Order
Pteridaceae	Family

اين گياه جزء گياهان مانگرو مينور (m. minor) بحساب مي آيد. (18)

انتشار جغرافيايي: گياهي است كه فقط در مناطق كاملاً گرمسيري دنيا رشد مي كند.

مورفولوژي: ريزومها و محل اتصال ساقه به برگهاي اين گياه ازپوسته هايي پوشيده شده است كه حدود يك سانتي متر طول دارد. برگهاي اين گياه به شكل پر بوده و 4 سانتي متر طول دارد. برگها به رنگ قرمز روشن مي باشند بخصوص زمانيكه با اسپورانژياهايي به رنگ قرمز مايل به قهوه اي مي باشند، پوشيده مي شوند. خود برگها حالت گرد دارند و در انتها باريك و نوك تيز مي شوند. (19)

تركيبات شيميايي: تركيبات بيواكتيو موجود در اين گياه شامل آمينواسيدها، انواع تانينها، دي ترپنها، فلاونوئيدها، سسكويترپنها، استروئيدها و تري ترپنوئيدها مي باشد كه در پوسته، برگ، ساقه و ريشه اين گياه يافت ميشوند و نمكهاي غيرآلي و قندهايي كه فقط در برگهاي اين گياه يافت مي شوند. (20)

موارد استفاده: در طب سنتي از ريزومهاي اين گياه براي درمان زخمها و تاولها و همچنين درمان روماتيسم استفاده مي شود. (21) در طي مطالعه اي كه Prakash و همكارانش بر روي اين گياه انجام دادند مشخص شد كه عصاره استوني و اتانولي حاصل ازاين گياه مي تواند به ميزان 70-60 درصد از لانه گزيني زيگوت و بروز حاملگي در رتها جلوگيري بعمل آورد. (22)

Aegialitis annulata

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Caryophyllales	Order
Plumbaginaceae	Family

اين گياه جزء گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (23)

انتشار جغرافيايي: اين گياه معمولاً در محيطهاي ماسه اي و صخره اي رشد مي كند و معمولاً در اطراف نواحي رويش گياهان مانگرو يا درقسمتهاي بسيار شور نمكزارها يافت مي شود.

مورفولوژي: اين گياه تقريباً به اندازه 2 متر ارتفاع دارد. قسمت پايه اي تنه اين گياه چوبي و ضخيم مي شود و حالتي ايجاد مي كند كه گويا شبيه به چماق مي شود. برگهاي اين گياه قلبي شكل بوده و پيچيده است. اين گونه داراي غدد مترشحه اي است كه نمك ترشح مي كنند و لذا معمولاً برگ آنها شور مزه است. گلهاي اين گياه به رنگ سفيد مي باشد و ميوه هاي آن كوچك و لاغر، استوانه اي شكل و به رنگ قرمز مايل به قهوه اي مي باشد و حدود 4 سانتي متر طول دارد. پوسته اين گياه قهوه اي مايل به سياه است. (24)

تركيبات قعال، اين گياه حاوي تركيباتي نظير امينواسيدها، نمكهاي غيرآلي و قندها مي باشد كه بخصوص در برگ اين گياه به فراواني يافت مي شوند. (25)

Aegicaras Corniculatum

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Ericales	Order
My rsinaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي بحساب مي آيد و يكي از شايعترين و معمولترين گياهان مانگرو بحساب مي آيد. (26)

اكولوژي: اين گياه در كناره هاي رودخانه ها رشد كرده و مي تواند غلظتهاي مختلف شوري را تحمل كند.

مورفولوژي: ارتفاع اين گياه گاهي حتي تا 4 متر هم مي رسد. برگهاي اين گياه حالت بيضي شكل داشته و حدود 7 سانتي متر طول دارد. بر روي برگهاي اين گياه غددي وجود دارد كه وظيفه ترشح نمك را به عهده دارند. گلهاي اين گياه كوچك و سفيد رنگ مي باشند. انتهاي ميوه آن در محل اتصال به گياه داراي يك كلاهك مارپيچي مي باشد. ميوه هاي اين گياه در ابتدا سبز بوده و در ماههاي فصل تابستان كه ميوه ها مي رسند به رنگ قرمز درمي آيند. پوسته اين گياه صاف و به رنگ خاكستري تيره مي باشد. (27)

تركيبات شيميايي: مواد بيواكتيو موجود در اين گياه شامل بنزوكوينونها، كربوهيدراتها، كاروتنوئيدها، انواع كلروفيلها (a+b,d,a)، انواع تانينها، كومارينها، فلاونوئيدها، پلي فنولها، ساپونينها، تري ترپنها و گليكوزيدهاي تري ترپني مي باشد كه در قسمتهاي مختلف گياه نظير پوسته، برگ، ريشه و ساقه يافت مي شوند. (28)

موارد استفاده: در طب سنتي از پوسته، برگ و ساقه اين گياه براي درمان آسم، ديابت و روماتيسم استفاده مي شود. در حال حاضر بر روي اثرات ضد ويروسي و تأثير اين گياه بر روي رشد قارچها، مطالعات مختلفي در حال انجام است. (29)

Aegiceras majus

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Ericales	Order
Myrsinaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m. plant) بحساب مي آيد. (30)

تركيبات شيميايي: در پوسته، چوب و ميوه اين گياه تركيباتي نظير آلكالوئيدها، نيتروفورانها، فلاونوئيدها، ساپونينها، تانينها و تري ترپنها يافت مي شود.

موارد استفاده: در طب سنتي از پوسته و برگ اين گياه براي درمان هماچوري، جذام و زخمها استفاده مي شود. بعلاوه مي توان آنرا بعنوان يك سم كشنده ماهي نيز بكار برد. (31)

Aglaia odorata

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Sapindales	Order
Meliaceae	Family

اين گياه جزء گياهان وابسته به گياهان مانگرو (m. associated) بحساب مي آيد. (32)

مورفولوژي: اين گياه بصورت بوته اي يا درختان كوچك با ارتفاع معمول 5-4 متر مي باشد و ساقه هاي آن حالت فلس دار دارد. طول برگهاي آن بين 18-10 سانتي متر مي باشد. گلهاي اين گياه به رنگ زرد مي باشد و ميوه هاي آن زمانيكه مي رسند به رنگ ارغواني درمي آيند. نحوه تكثير اين گياه از طريق دانه مي باشد و از گلهاي اين گياه مي توان روغن استخراج نمود. اين گياه براي رشد احتياج به زمينهاي بسيار حاصلخيز و آب و هواي معتدل دارد. (33)

تركيبات شيميايي: در برگهاي اين گياه تركيباتي نظير بنزوفورانها، تركيبات هتروسيكليك نيتروژني و تري ترپنها، وجود دارد. (34)

موارد استفاده: در طب سنتي از برگهاي اين گياه بعنوان حشره كش استفاده مي شود. در حال حاضر بر روي اثرات مهاري عصاره حاصل از برگها، پوسته و دانه اين گياه بر روي رشد لارو حشرات و خواص حشره كشي آن تحقيقات جامعي صورت گرفته است. (35)

Alstonia macrophylla

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Gentianales	Order
Apocynaceae	Family

اين گياه جزء گياهان وابسته به گياهان مانگرو (m.associated) بحساب مي آيد. (36)

انتشار جغرافيايي: اين گياه بومي مناطق آسياي جنوب شرقي از تايلند تا مالزي مي باشد.

مورفولوژي: ارتفاع معمول اين گياه بين 4-3 متر مي باشد ولي در بعضي نقاط حتي به 20 متر هم مي رسد. (37)

تركيبات شيميايي: مواد بيواكتيو اين گياه شامل كاروتنوئيدها، انواع كلروفيها (a+b,b,a)، الكالوئيدها، پلي فنولها و تانينها مي باشد كه در قسمتهاي مختلف گياه نظير پوسته، برگ، ريشه، دانه و چوب آن يافت مي شود. (38)

استفاده هاي پزشكي: بوميان منطقه از اين گياه براي درمان مالاريا استفاده مي كنند و بر طبق مطالعات انجام شده خاصيت ضد مالاريايي اين گياه را وابسته به وجود آلكالوئيدهاي موجود در عصاره اين گياه مي دانند. در حال حاضر بر روي اثرات ضد توموري اين گياه نيز تحقيقات وسيعي انجام شده است. (39)

در طي مطالعه اي كه Chattopadhyay و همكارانش بر روي اثرات ضد ميكروبي عصاره حاصل از اين گياه انجام دادند مشخص شد كه عصاره متانوليك خالص و متانوليك- آبي حاصل از برگ اين گياه و قسمت –N بوتانول عصاره خالص اين گياه داراي خواص ضدميكروبي قابل ملاحظه اي بر ضد گونه هاي مختلفي نظير استاف اورئوس، استاف ساپروفيتيكوس، استرپ فيكاليس، E.coli، پروتئوس ميرابيليس، ترايكوفايتون روبروم، ترايكوفايتون منتاگروفايت واريته منتاگروفايت و ميكروسپورم ژيپسيوم مي باشد و حداقل غلظت مهاري (MIC) اين عصاره براي باكتريها 1000-64 ميكروگرم در ميلي ليتر و براي درماتوفيتها 128-32 ميلي گرم در ميلي ليتر متغير بود. گونه هاي ديگري نظير سودوموناس ائروژينوزا، گونه هاي كلبسيلا و ويبريوكلرا حتي تا غلظتهاي 2000 ميكروگرم در ميلي ليتر نيز از خود مقاومت نشان دادند. (40)

در مطالعه اي ديگر اثرات ضد التهابي عصاره حاصل از اين گياه مورد بررسي قرار گرفت و مشخص شد كه عصاره متانوليك حاصل از برگهاي اين گياه در غلظتهاي 200 ميلي گرم و 400 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن بصورت خوراكي در رتها، بطور قابل ملاحظه اي مي تواند فرآيندهاي التهابي را در فاز حاد و مزمن مهار سازد و اين قابليت مهاري وابسته به دوز مي باشد. در اين مطالعه قابليت ضد التهابي عصاره حاصل از اين گياه حتي قابل مقايسه با ايندومتاسين با دوز 10 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن بود. (41)

bisindole O-acethylmacralstonine نوعي آلكالوئيد نيمه صناعي است كه از آلكالوئيدهاي موجود در پوسته ريشه اين گياه بدست آمده است. در مطالعه اي اثرات ضد توموري اين تركيب بر روي سلولهاي سرطاني رده MOR-P (آدنوكارسينوم ريه) و COR-L23 (كار سينوم سلول بزرگ ريه) مورد آزمايش قرار گرفت و نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه اين تركيب مي تواند اثرات سايتوتوكسيك قابل ملاحظه اي بر روي اين دو نوع سرطان داشته باشد. بعلاوه اثرات سايتوتوكسيك اين تركيب و تركيبات ديگر بر روي رده هاي سلولي ديگري نظير سلولهاي طبيعي انساني رده فيبروبلاستهاي پستان، سلولهاي سرطاني رده StML1 1a (ملانوم)، Caki 2 (كار سينوم سلول كليوي)، MCF-7 (آدنوكارسينوم پستان) و LS 174 T (آدنوكارسينوم كولون) نيزمورد بررسي قرار گرفت و مشخص شد كه تركيباتي نظير Villalastonine, bisindole O- acethylmacralstonine و macrocarpanine كه همگي آنها از اين گياه بدست آمده اند، داراي قابليت مهاري و سيتوتوكسيسيته قابل ملاحظه اي با IC50 در غلظتهاي 10-2 ميكرومول، بر روي اين رده هاي سلولي سرطاني مي باشند. البته لازم به ذكر است كه ماده مذكور اول بر روي فيبروبلاستهاي طبيعي پستان اثرات سمي كمتري داشته است. (42)

Arundo donax

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Liliopsida	Class
Commelinids	Sub Class
Poales	Order
Poaceae	Family

اين گياه جزء گياهان وابسته به گياهان مانگرو(M.associated) بحساب مي آيد. (43)

انتشار جغرافيايي: بنظر مي رسد اين گياه بومي مناطق مديترانه اي مي باشد ولي در قسمتهاي جنوبي هيمالايا از كشمير تا نپال نيز يافت مي شود. بعلاوه در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري نيز اين گياه قابليت رشد دارد.

مورفولوژي: ارتفاع اين گياه حدود 6 متر مي باشد. برگهاي اين گياه 70-30 سانتي متر طول داشته و در قسمت اتصال به ساقه بين 5-2 سانتي متر عرض دارد. برگهاي اين گياه به رنگ سبز و سبز مايل به زرد بوده و به سمت راس برگ از ميزان سبز مايل به زرد آن در اطراف برگ كاسته مي شود. برگهاي اين گياه در قسمت اتصال به ساقه همانند غلافي ساقه را دربرمي گيرد.

اكولوژي: اين گياه در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري قابليت رشد داشته و تا حدي مي تواند شوري آب را نيز تحمل كند. بيشتر در تپه هاي شني نزديك ساحل دريا رشد مي كند. اين گياه در هواي سرد نيز مي تواند رشد كند و تغييرات دماي سالانه بين 9 تا 5/28 درجه سانتيگراد را تحمل مي كند. اين گياه از طريق تقسيم ساقه هاي زير زميني سخت خود (ريزومها) رشد كرده و زياد مي شود و معمولاً براي رشد احتياج به مراقبت خاصي ندارد.

تركيبات شيميايي: هر 100 گرم از تفاله سبز اين گياه حاوي 9/6 گرم پروتئين، 3/1 گرم چربي، 6/82 گرم كربوهيدرات،5/37 گرم فيبر،49/0 درصد كلسيم، 11/0 درصد فسفر، 55/2 درصد پتاسيم مي باشد.

Geramine نوعي آلكالوئيد است كه در اين گياه يافت شده و داراي خاصيت تنگ كنندگي عروقي مي باشد. اين ماده در دوزهاي پائين در سگها منجر به افزايش فشار خون شده است ولي در دوزهاي بالا سبب كاهش فشار خون شده است. ساير تركيبات در اين گياه شامل alpha-amyrine acetate, bufotenidine, campestrol, donaxerin (كه داراي خاصيت ضد توموري است)، stigmasterol, triacontane, friedelin, lupeol, sitosterol مي باشد.

مصارف پزشكي: تمامي قسمتهاي اين گياه قابل استفاده مي باشد. از ريشه هاي زميني و ريشه هاي اين گياه براي درمان ادم استفاده مي شود. بعلاوه زمانيكه آن را با شراب و عسل بجوشانند، از آنها براي درمان سرطانها استفاده مي شود. علاوه بر آن از اين گياه براي درمان كونديلوماتا و توده هاي پستاني نيز استفاده مي شود. از طرف ديگر مي تواند ترشحات پستاني را نيز كم كرده و گالاكتوره را متوقف سازد. بعلاوه همانطور كه بيان شد، اين گياه مي تواند هم بعنوان يك عامل افزايش دهنده و هم يك كاهنده فشار خون مورد استفاده قرار بگيرد. (44)

Atriplex vesicaria

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embtyophyta	Phylum
Coryophyllales	Order
Amaranthaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان وابسته به گياهان مانگرو (m. associated) بحساب مي آيد. (45) در طب سنتي از پوست اين درخت براي درمان لوكمي استفاده مي شود. (46)

Avicennia africana

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lamiales	Order
Avicenniaceae	Family

اين گياه جزء گياهان مانگرو حقيقي (m. plant) طبقه بندي مي شود. (47) از جمله تركيبات اصلي موجود در اين گياه مي توان به نفتوكوينونها اشاره نمود كه در ساقه و پوسته اين گياه يافت مي شود.

در طب سنتي از پوسته اين گياه جهت درمان سرطانها،زخمهاي گانگرنه شده، انگهاي پوستي و برفك استفاده مي شود. (48)

Aricennia alba

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lamiales	Order
Avicenniaceae	Family

اين گياه جزء گياهان مانگرو اصلي (m. plant) بحساب مي آيد. (49)

`انتشار جغرافيايي: اين گياه بومي مناطق مختلفي نظير قسمتهاي غربي هندوستان تا آسياي جنوب شرقي و قسمتهاي غربي اقيانوس آرام مي باشد.

مورفولوژي: اين گياه به شكل بوته اي يا درختي بوده و در بعضي نقاط دنيا ارتفاع آن حتي به 20 متر هم مي رسد. پوسته اين گياه به رنگ خاكستري تيره بوده و وقتي خيس مي شود به رنگ سياه در مي آيد. اين پوسته معمولاً صاف مي باشد. نوماتوفورهاي اين گياه حالت مدادي شكل داشته و معمولاً 20سانتي متر ارتفاع دارند. برگهاي اين گياه در قسمتهاي رويي به رنگ سبز تيره و درخشان است كه در قسمتهاي زيرين به رنگ سفيد درمي آيد و وجه تسميه اين گياه به اسم alba هم به دليل است.

برگهاي اين گياه حالت بيضي شكل يا شعله شمعي دارند و نوك آنها هم معمولاً تيز مي باشد. تنوع شكل برگها در يك گياه بسيار زياد بوده و ممكن است حتي در يك شاخه، برگها به شكلهاي مختلفي وجود داشته باشند. گلهاي اين گياه حالت ضربدري داشته و گلبرگهاي آن به رنگ زرد مي باشد و حدود 4 ميلي متر اندازه دارند. ميوه اين گياه پهن و بيضي شكل و به رنگ سبز كمرنگ بوده و حاوي دانه هايي مي باشد كه در حقيقيت عامل توليد مثلي اين گياه هم، همين دانه ها مي باشند. اين گياه سرعت رشد بسيار بالايي داشته و در سواحل دريا و كنار رودخانه ها رشد مي كند. (50)

تركيبات شيميايي: اين گياه داراي تركيبات فعالي نظير انواع ليپيدها و هيدروكربنها، نفتوكوينونها، فيتوالكسينها (نفتوفورانها) و تري ترپنوئيدها مي باشد كه در پوسته، برگ و ساقه اين گياه يافت مي شود. (51)

موارد استفاده: در طب سنتي از رزين حاصل از اين گياه براي درمان نازايي، بيماريهاي پوستي، تومورها و زخمها استفاده مي شود. (52)

Avicennia ebracteatus

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lemiales	Order
Avicenniacene	Family

اين گياه از گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (53)

در طب سنتي از ميوه اين گياه براي درمان تاولها و مارگزيدگي استفاده مي شود. همچنين آنرا بعنوان يك ماده تصفيه كننده خون نيز مورد مصرف قرار مي دهند. (54)

Avicennia germinans

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lamiales	Order
Avicenniaceae	Family

اين گياه از جمله گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (55)

انتشار جغرافيايي: اين گياه بومي مناطقي نظير سواحل گرمسيري آمريكا، سواحل اقيانوس اطلس، برمودا، باهاما، سواحل اقيانوس آرام كه در مجاور قاره آمريكاي جنوبي قرار دارد و سواحل غربي آفريقا مي باشد.

اكولوژي: اين گياه در آب و هواي گرم و خشك و گرم و مرطوب، در مناطق حاره و نيمه گرمسيري رشد مي كند. اين گياه قادر به تحمل تغييرات دمايي سالانه بين 3/25 تا 6/26 درجه سانتي گراد مي باشد. اين گياه جزء گياهان معمول جنگلهاي مانگرو بحساب مي آيد و در قسمتهاي بين جزر و مدي آب دريا رشد مي كند.

از لحاظ نحوه رشد و تكثير تقريباً احتياج به كار خاصي ندارد و سرعت رشد آن بسيار بالا مي باشد. نحوه تكثير و رشد آنها از طريق ايجاد جوانه هاي مختلف بر روي تنه گياه بوده بطوريكه مي توان با جداسازي آن و كاشت دوباره گياه جديدي را ايجاد كرد.

مورفولوژي: اين گياه بصورت بوته يا درختهاي كوچك با اندازه متغير وجود دارد به گونه اي كه ارتفاع آن بين 3 تا 12 متر و گاهاً تا 25 متر هم مي رسد. تنه اين درخت قطري حدود 60-30 dm دارد. توده هايي از ريشه هاي هوايي كه طول آنها 45-15 سانتي متر مي باشد. در قسمتهاي فوقاني تنه اين گياه آويزان مي باشند. نوماتوفورهاي اين گياه 10-5 سانتي متر ارتفاع دارند و از ريشه هاي عرضي اين گياه منشاء مي گيرند. پوسته اين گياه در قسمتهايي كه تنه اين گياه كوچك مي باشد، به رنگ خاكستري تيره تا قهوه اي مي باشد و معمولاً صاف مي باشد و در قسمتهاي ديگر، تنه به رنگ قهوه اي سوخته درآمده و يك حالت شياردار و فلس مانند پيدا مي كند و ضخيم مي شود. برگهاي اين گياه بصورت شعله شمعي يا حالت بيضي شكل ولي باريك دارند و حدود 10-5 سانتي متر طول و 4-2 سانتي متر عرض دارند و معمولاً نوك آنها تيز يا پهن مي باشد. برگها معمولاًُ 6 ميلي متر طول و 10 ميلي متر عرض دارند و يك حالت فنجاني داشته كه معمولاً 5 لوبه هم مي باشند. كاسبرگ گلها حالت لوله اي داشته و به رنگ سفيد مي باشد كه در قسمتهاي تحتاي به رنگ زرد درمي آيند و معمولاً از 4 قسمت نامساوي تشكيل شده است. اين قسمتها بصورت گرد يا لوبهاي شكافدار مي باشند كه طول شكافها 5-4 ميلي متر مي باشد.

تركيبات شيميايي: هر 100 گرم از دانه اين گياه حاوي 354 كالري انرژي، 8/9 گرم آب، 6/5 گرم پروتئين، 5/0 گرم چربي، 3/81 گرم كربوهيدرات، 4 گرم فيبر، 207 ميلي گرم كلسيم و 117 ميلي گرم فسفر مي باشد. (56) از مواد بيواكتيو موجود در اين گياه مي توان به انواع گيلكوزيدها اشاره نمود كه در پوسته و برگ اين گياه يافت مي شود. (57)

استفاده هاي پزشكي: در طب سنتي در قسمتهاي غربي هندوستان از رزين حاصل از اين گياه براي درمان تومورها استفاده مي شود. بعلاوه در ساير مناطق، از اين گياه براي درمان اسهال، ديسانتري، خونريزيها، هموروئيد، روماتيسم و انواع زخمها استفاده مي شود. همچنين اين گياه را مي توان براي درمان زخمهاي موجود در ناحيه دهان و همچنين گلودرد نيز مورد استفاده قرار داد. مردمان باهاما اعتقاد دارند كه اين گياه موجب افزايش قابليت چابكي و نشاط در فرد مي شود و با حمام گرفتن با آن، از آن براي درمان روماتيسم استفاده مي كنند. مردمان بومي كلمبيا اعتقاد دارند كه غرغره كردن جوشانده پوسته اين گياه براي درمان سرطانهاي حنجره و درمان زخمهاي دهاني، مي تواند مفيد باشد. (58)

Avicennine marina

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lamiales	Order
Avicenniaceae	family

اين گياه جزء گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) طبقه بندي مي شود. (59)

انتشار جغرافيايي: اين گياه انتشار جغرافيايي بسيار وسيعي از اقيانوس هند تا قسمتهاي غربي اقيانوس آرم را دارا مي باشد. اين گياه در قسمتهاي نظير سواحل شرقي و جنوبي آفريقا، سواحل جنوب شرقي آسيا، استراليا و اقيانوسيه وجود دارد. علاوه بر آن در سواحل مصر و درياي احمر، سواحل جنوبي هند، خليج بنگال، قسمتهاي جنوب شرقي اقيانوس هند، سواحل جنوبي درياي چين و قسمتهاي شمالي هنگ كنگ و تايوان و سواحل جزاير فيليپين و قسمتهاي جنوبي اقيانوس آرام پراكنده شده است.

مورفولوژي: اين گياه بصورت بوته يا درختهاي كوچكي با ارتفاعهاي متغير، يافت مي شود. ارتفاع اين گياهان بين 10-1 متر متغير است و تنه آن 40 سانتي متر ضخامت دارد. نوماتوفورهاي اين گياه 10 تا 15 سانتيمتر ارتفاع داشته و 6 ميلي متر ضخامت دارد. اين نوماتوفورها حالت مدادي شكل داشته و از ريشه هاي طولي موجود در زير زمين اين گياه منشاء مي گيرند. طول اين نوماتوفورها متغير بوده و وابسته به مدت زماني است كه آنها در زير آب مي مانند. اين گياه داراي ريشه هاي هوايي نيز مي باشد كه از ساقه هاي اين گياه منشاء مي گيرند و بصورت توده اي يا منفرد بوده و اندازه هاي متغير دارند. پوسته اين گياه به رنگ سفيد يا خاكستري يا سبز مايل به زرد مي باشد و يك حالت يكنواخت دارد و داراي نقاط برجسته اي است كه حاوي پوسته داخلي پودر مانند و سبز رنگي مي باشد. برگهاي اين گياه معمولاً در مقابل يكديگر قرار داشته و به شكل بيضي يا نوك تيز مي باشند. طول برگها بين 5/3 تا 12 سانتي متر متغير است و 5/1 تا 5 سانتي متر عرض دارند. برگها معمولاً در دو انتها تيزتر هستند. آنها معمولاً در قسمت رويي حالت چرمي داشته و به رنگ سبز روشن مي باشد و در قسمتهاي زيرين به رنگ سفيد مايل به خاكستري بوده و پرز دار مي باشند. گلهاي اين گياه به تعداد متغير مي باشند كه از يك طرف به ساقه متصل است و 4 ميلي متر طول و 5 ميلي متر عرض دارد. كاسبرگ گلها 5 قسمتي و به رنگ سبز و پرزدار مي باشد. گلبرگ گلها نيز حالت توبولار داشته و به رنگ سفيد يا زرد مايل به نارنجي بوده و معمولاً چهارتايي مي باشند و يك حالت صليبي دارد.

اكولوژي: اين گياه در مناطق گرمسيري مرطوب و همچنين مناطق نيمه گرمسيري قابليت رشد دارد. اين گياه قادر است تغييرات دمايي سالانهبين 26-17 درجه سانتي گراد و تغييرات PH بين 6 تا 5/8 را تحمل كند. در بعضي نقاط دنيا نظير كنيا اين گياه داراي تمايل رشد اكولوژي دوگانه مي باشد. به اين صورت كه بعضي سوشها در كناره ساحلها رشد كرده و ارتفاع آنها تا 12 متر هم مي رسد و بعضي ديگر در مناطق خاكي رشد مي كنند و به اين ترتيب بر اساس ميزان تحمل شوري، سوشهاي متفاوتي از لحاظ ارتفاع ايجاد مي شوند. (61و60)

تركيبات شيميايي: اين گياه داراي تركيباتي نظير انواع الكلها، اسيدهاي آمينه، كربوهيدراتها، اسيدهاي چرب، هيدروكربنها و نمكهاي صفراوي مي باشد. بعلاوه داراي انواع فيتوالكسينها، اسيدهاي كربوكسيليك، استروئيدها، تانينها، فلاونوئيدها، ايريدوئيدها، تري ترپنها و ويتامينها مي باشد كه در قسمتهاي مختلف گياه نظير پوسته، برگ، ريشه و دانه يافت مي شوند. (62)

استفاده هاي پزشكي: در طب سنتي از اين گياه براي درمان دردهاي روماتيسمي و روماتيسم، آبله و انواع زخمها استفاده مي شود. در حال حاضر تحقيقات وسيعي در زمينه هاي مختلف مصارف پزشكي اين گياه در حال انجام است. بعنوان مثال تاكنون خواص ضدويروسي و آنالژزيكي اين گياه بررسي شده است. (63)

در طي مطالعه اي اثرات هماتولوژيكي، بيوشيميايي و پاتولوژيكي اين گياه بر روي رتها مورد بررسي قرار گرفت. در اين مطالعه عصاره حاصل از اين گياه با دوز 1 و 4 گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن در روز و بصورت خوراكي براي سه روزپيايي و 5/0 گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن در روز به مدت 28 روز به رتها تجويزشد و اثرات مختلف مذكور مورد بررسي قرار گرفت. در هر دو مطالعه تقريباً آثار سويي از لحاظ رفتاري يا مرگ و مير مشاهده نشد. دوز 1 گرم در كيلوگرم، تغيير قابل ملاحظه اي روي وزن بدن و كبد نداشت ولي دوز 4 گرم در كيلوگرم منجر به كاهش وزن بدن و كبد شد. هر دو دوز منجر به افزايش قابل ملاحظه ي لكوسيتها بخصوص نوتروفيلها شد ولي بر روي تعداد اريتروسها، هموگلوبين و هماتوكريت تغيير قابل ملاحظه اي نداشت. بجز يك تغيير جزيي ولي از لحاظ آماريقابل ملاحظه بر روي كاهش ميزان غلظت پلاسمايي گلوكز و افزايش غلظت پلاسمايي سديم، كلسيم، مس، منيزيم و كلسترول و آنزيمهاي كبدي يعني ALT, AST ، اين عصاره روي ساير اجزاي پلاسما اثر قابل ملاحظه اي نداشت. بيوپسيهاي حاصل از كليه، مقداري جمع شدگي كليه و دژنراسيون سلولهاي گلومروي و مناطقي از خونريزيهاي مدولاري را نشان دارد. تجويزتحت مزمن عصاره اين گياه نيز بر روي وزن بدن و كبد تغيير قابل ملاحظه اي نداشت و بر روي ميزان آب خوردن، دفن مدفوع و دفع ادراري رتها نيز اثري نداشت. بعلاوه تعداد لكوسيتها، اريتروسيتها، هموگلوبين و هماتوكريت را نيز بطور قابل ملاحظه تغيير نداد. ولي اين نحوه تجويز تعداد پلاكتها را بطور قابل ملاحظه اي كاهش داد. بعلاوه روي اجزاي خوني نيز اثر قابل ملاحظه اي نداشت فقط به ميزان 15 درصد فعاليت AST را افزايش داد. (64)

Avicenina nitida

Eukaryota	Superking dom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lamiales	Order
Aricenniaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (65)

اين گياه در مناطق گرمسيري دنيا رشد مي كند و هالوفيل مي باشد به گونه اي كه ريشه هاي هوايي اين گياه بر اساس ميزان شوري منطقه اي كه گياه در ان رشد مي كند داراي اندازه متفاوتي مي باشد. ميوه هاي اين گياه داراي يك پوسته قهوه اي و يك گوشته سفيد و بسيار خوش طعم مي باشد. بطوريكه مزه اي شيرين داشته و قابل خوردن مي باشد. از پوسته اين گياه تانينهاي مختلفي بدست مي آيد. (66)

در طب سنتي از پوسته و برگ اين گياه براي درمان تومورها، برفك و زخمها استفاده مي شود. (67)

Avicennia officinalics

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lamiales	Order
Avicenniaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (68)

انتشار جغرافيايي: سواحل جنوبي آسيا تا استراليا و اقيانوسيه مناطق اصلي رشد اين گياه به حساب مي آيد ولي با اين حال تقريباً در ساير نقاط دنيا بندرت يافت مي شوند.

اكولوژي: اين گياه در مناطق مرطوب گرمسيري و نيمه گرمسيري قابليت رشد دارد. سوشهايي از اين گياه كه در مانگروهاي هندوستان يافت مي شوند، قادرند تغييرات دمايي سالانه 26-20 درجه سانتي گراد و تغييرات سالانه PH بين 6 تا 5/8 را تحمل كند و بيشتر در گل و لاي ته نشين شده در سواحل دريا و شوره زارها رشد مي كند.

اين گياه قابليت رشد خودبخودي خوبي داشته و ميزان سرعت رشد سالانه آن بالا است.

مورفولوژي: اين گياه بصورت درختهايي كه ارتفاع آن گاهاً به 25 متر و ضخامت تنه آنها به 1 متر مي رسد، يافت مي شود. از ريشه هاي افقي و سطحي تر اين گياه نوماتوفورهاي فراوان و مستقيم بسيار زيادي منشاء مي گيرد. پوسته اين گياه به رنگ قهوه اي مايل به خاكستري بوده و نازك مي باشد كه در بعضي نقاط خشن و به رنگ سياه درمي آيد. در بعضي از آنها پوسته دولايه شده و لايه خارجي به رنگ سبز مايل به زرد و پوسته داخلي سفيد رنگ است. برگهاي اين گياه مقابل هم بوده و حالت دوك مانند دارد و 12-4 سانتي متر طول و 6-2 سانتي متر عرض دارند كه نوك تيز يا گرد است. قسمت فوقاني برگهاي اين گياه به رنگ سبز روشن بوده و فاقد پرز مي باشد ولي قسمت زيرين برگها به رنگ خاكستري مايل به سبز و پرز مانند مي باشد. گلها معمولاً چند تايي بوده (12-2) كه با همديگر در يك نقطه وجود داشته و از يك طرف به ساقه چسبيده اند و بسيار بدبو مي باشند. طول گلها 10-7 ميلي متر بوده و عرض آنها 15-12 ميلي متر مي باشد. كاسبرگ گلها 5 قسمتي بوده و در لبه ها مو مانند مي باشد و داراي نقاط رزيني متعددي مي باشد. گلبرگ گلها حالت زنگوله اي شكل داشته و ساختاري توبولار را ايجاد مي كنند كه به رنگ زرد يا زرد مايل به قهوه اي بوده و بعد نارنجي مي شوند و از 4 گلبرگ تشكيل شده است.(69)

تركيبات شيميايي: اين گياه حاوي انواعي از مواد فعال شيميايي نظير آلكالوئيدها، آرسنيك، كربوهيدراتها، كاروتنوئيدها كلروفيهاي مختلف (a,b,a+b)، فلاونوئيدها، گليكوزيدها، چربيها، پلي فنولها، پروتئين ها، ساپونينها، تانينها و تري ترپنوئيدها مي باشد كه در قسمتهاي مختلف گياه نظير پوسته، برگ، دانه و چوب اين گياه يافت مي شوند. خاكستر حاصل از اين گياه داراي خاصيت قليايي بسيار زيادي مي باشد. از پوسته اين گياه نيز نوعي رزين استخراج مي شود كه سبز رنگ و تلخ بوده و در پزشكي سنتي كاربرد دارد. (70)

استفاده هاي پزشكي: در طب سنتي از پوسته، برگ و ميوه اين گياه بعنوان يك عامل ديورتيك و همچنين براي درمان هپاتيت و جذام استفاده مي شود. (71) بر طبق گزارش Hartwell (1971-1967)، در هند از ميوه اين گياه براي درمان تومورها استفاده مي شود.

Basu و Kirtikar (1975) گزارش كردند كه دانه هاي نارس اين گياه براي درمان زخمهاي ناشي از آبله، تاولهاي سوختگي و آبسه ها مي تواند مفيد باشد. مردمان هند و چين ازپوسته اين گياه براي درمان ضايعات پوستي بخصوص جرب استفاده مي كردند. رزين حاصل از پوسته اين گياه بعنوان يك عامل ضدبارداري عمل مي كند و بدون هيچگونه عارضه سويي در سال قابل استفاده است (1980) Perry . مردمان فيليپن دانه اين گياه را براي درمان مارگزيدگي مورد استفاده قرار مي دادند. (72) در حال حاضر اثرات ضد ويروسي اين گياه نيز مورد بررسي قرار گرفته است. (73)

Aviconnia tomentosa

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lamiales	Order
Avicenniaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بوده و از ساقه، پوسته و برگهاي اين گياه تري ترپنهاي مختلفي بدست آمده است. در طب سنتي از پوسته و ساقه اين گياه براي درمان روماتيسم استفاده شود. (74)

Bacopa monniera

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lamiales	Order
Plantaginaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد.(75)

انتشار جغرافيايي: اين گياه بومي مناطق خاصي نبوده و در نقاط گرمسيري در دنيا بيشتر رشد مي كند.

مورفولوژي: ارتفاع اين گياه بين 30-15 سانتي متر متغير است و بين 10-5 سانتي متر عرض دارد. اين گياه بيشتر به شكل بوته يافت مي شود.

اكولوژي: اين گياه قابليت رشد در محدود دمايي 28-15 درجه سانتي گراد را دارا مي باشد. بيشترين ميزان رشد اين گياه در آبهاي نيمه سخت مي باشد.

مواد و تركيبات شيميايي: اين گياه داراي تركيبات بيولوژيكي فراواني نظير Bacopasaponin G, Bacopaside و انواع Bacopaside نظير فرم A,B, C مي باشد. از اين گياه انواع ساپونينها و گليكوزيدهاي فنيل اتانوئيد نيز جدا شده است. (77)

موارد استفاده: در طب سنتي از برگ اين گياه بعنوان يك عامل تحريك كننده سيستم عصبي استفاده مي شود. (78)

در طي مطالعه اي ميزان فعاليت آنزيمهاي ميتوكندريايي مغز رتها و اثرات محافظتي اين گياه در مقابل اثرات مخرب مورفين بر روي اين آنزيمها مورد بررسي قرار گرفت. در طي اين مطالعه مشخص شد زمانيكه رتها مورفين دريافت مي كنند، ميزان فعاليت آنزيمهاي ميتوكندريايي مغز آنها كاهش مي يابد ولي تجويز خوراكي 40 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن، از عصاره الكلي حاصل ازاين گياه 2 ساعت قبل از تجويز مورفين منجر به حفظ عملكرد فعاليت اين آنزيمها مي شود(79).

تجويز خوراكي عصاره حاصل از اين گياه (كه حاوي 82 درصد +/- 5/0 درصد باكوزيد A مي باشد) به ميزان 10-5 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن، بمدت 14 - 12 روز بطور قابل ملاحظه اي مي تواند فعاليت آنزيم سوپراكسيد ديسموتاز (SOD)، كاتالازو گلوتاتيون پراكسيداز موجود در قسمتهاي مختلف فسفر را افزايش دهد. در نتيجه اين گياه مي تواند در قسمتهاي مختلفي از مغز و حتي در كورتكس فرونتال، استرياتوم و هيپوكامپ، فعاليت آنتي اكسيد انتي داشته و ازبروز خسارات ناشي ازراديكالهاي آزاد در مغز جلوگيري بعمل آورد. (80)

اين گياه از جمله گياهاني است كه در طب آيروودائي نيز مورد استفاده داشته و از آن براي درمان اضطراب و اختلالات حافظه در بيماران آلزايمري استفاده مي شود. در طي مطالعه اي كه اثرات ضد افسردگي عصاره متانول حاصل از اين گياه (كه حاوي 9/0±38 درصد باكوزيد A بود) در رتها مورد بررسي قرار گرفت، مشخص شد كه تجويز عصاره حاصل از اين گياه به ميزان 40-20 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن، يكبار در روز و بمدت 5 روز بصورت خوراكي در مقايسه با تجويز ايمي پرامين به ميزان 15 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن، داراي اثرات ضد افسردگي قابل ملاحظه اي مي باشد. (81)

در يك مطالعه دوسوكور اثرات مخرب عصبي اين گياه بر روي افراد سالم مورد بررسي قرار گرفت بدين صورت كه به آنها 300 ميلي گرم ازعصاره حاصل از اين گياه را داده و با استفاده از تستهاي روسايكولوژيكي، عملكرد شناختي اين افراد 2 ساعت قبل و 2 ساعت بعد از تجويز عصاره مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصله نشان دادند كه در اين دوز، عصاره حاصل از اين گياه هيچگونه اثرزيان آوري بر روي عملكرد شناختي افراد سالم نداشته است. (82)

تجويز عصاره الكلي حاصل از كل اين گياه درغلظتهاي متغيري بين 100 تا 1000 ميكروگرم در ميلي ليتر 15 دقيقه قبل از تجويز مورفين به رتها به ميزان قابل ملاحظه اي و بصورت وابسته به دوز، قادر به كاهش انقباضات ناشي از تجويز نالوكسان در رتها مي شود. با توجه به اين مشاهدات بنظر مي رسد كه عصاره حاصل از اين گياه مي تواند در كاهش شدت علايم With drawal ناشي از مورفين مفيد باشد. (83)

مشخص شده است كه تجويز عصاره الكلي حاصل ازاين گياه به ميزان قابل ملاحظه اي، مي تواند فرآيندهاي اكسيداتيو موجود در كبد را كه با واسطه مورفين ايجاد شده است متوقف سازد و از كبد در برابر اثرات مخرب مورفين محافظت بعمل آورد. (84)

مطالعات آزمايشگاهي نشان داده اند كه عصاره هيدروالكلي حاصل از اين گياه داراي اثرات مهاري قابل ملاحظه اي بر روي آزاد شدن راديكالهاي سوپراكسيد ازسلولهاي پلي مورفونوكلئار(PMN) مي باشد. اين اثر مهاري، واسطه يكي ازساپونينهاي اصلي اين گياع يعني BacosideA(3) ايجاد شده است. (85)

عصاره خام حاصل از اين گياه داراي اثرات آنتاگونيستي بر روي كانالهاي كلسيمي نيز مي باشد. اين گياه مي تواند بطور قابل ملاحظه اي منجر به مهار حركات ايلئوم در خوكچه هاي هندي (4±24=50IC ميكروگرم در ميلي ليتر) و مهار حركات ژژنوم در خرگوشها (9±136=50IC ميكروگرم در ميلي ليتر) شود. بنظر مي رسد كه اين اثر وابسته به فعاليت بيولوژيكي اين گياه بر روي ورود يون كلسيم به داخل سلول باشد و اثر اسپاسموليتيك عصاره اين گياه را نيز وابسته به همين اثر بيولوژيكي مي دانند. (86)

تجويز عصاره متانوليك اين گياه بصورت خوراكي با دوز 20 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن 2 بار در روز، مي تواند منجر به بهبود زخمهاي معده القاء شده با اسيد استيك 50% در حيوانات آزمايشگاهي شود. اين دوز بر روي ميزان ترشح اسيد – پپسين اثري ندارد ولي در مقابل، ترشح موسين را افزايش داده و ميزان سرعت ريزش سلولهاي مخاطي را كاهش مي دهد بدون آنكه بروي نحوه تكثير آنها اثر سويي داشته باشد. بنظر مي رسد اثرات محافظتي و پيشگيرنده عصاره اين گياه بر روي زخمهاي معده وابسته به اثرات مفيد آن بر روي مكانيسمهاي دفاعي مخاطي باشد. (87)

Balanites aegyptica

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Zygophyllaceae	Family

اين گياه جزء گياهان وابسته به گياهان مانگرو (m.associated) بحساب مي آيد. (88)

اكولوژي: اين گياه داراي گستره جغرافيايي وسيعي مي باشد و در مناطق مختلفي با اكولوژيهاي متنوع رشد مي كند. اين گياه محدوده دماييسالانه 30-20 درجه سانتي گراد را تحمل كرده و در مناطقي كه ميزان بارش سالانه بين 250 تا 400 ميلي ليتر مي باشد، رشد مي كند.

مورفولوژي: اين گياه بصورت بوته هايي با شاخه هاي فراوان يا درختهايي كه گاهاً ارتفاعشان به 10 متر مي رسد وجود دارد. برگهاي اين گياه بصورت مركب و مارپيچي بوده و به رنگ سبز مي باشد و داراي دو برگچه چرم مانند و محكم مي باشد. ميوه هاي اين گياه بيضي شكل بوده و سبز رنگ مي باشد و حدود 4 سانتي متر طول دارد. ميوه هاي رسيده اين گياه قابل خوردن بوده و مردمان بومي آنها را بصورت تازه يا خشك شده مصرف مي كنند. بعلاوه آنها از آمولسيون حاصل از پوسته و ميوه اين گياه براي كشتن حلزونهاي آب شيرين كه مخزن بيلارزيا مي باشند، استفاده مي كنند. (89)

تركيبات شيميايي: اين گياه داراي تركيبات فعالي نظير ساپونينهاي مختلف و انواع Balanitin ها مي باشد كه در قسمتهاي مختلف اين گياه نظير ميوه، برگ،ريشه و ساقه يافت مي شود. (90)

موارد استفاده: بوميان مناطق مختلف از جوشانده ريشه اين گياه براي درمان مالاريا استفاده مي كنند. بعلاوه از سوپي كه از ريشه اين گياه مي سازند، براي درمان ادم و دردهاي سوزشي معده استفاده مي شود. عصاره حاصل از پوسته اين گياه را نيز براي درمان دردهاي سوزشي قفسه سينه مورد استفاده قرار مي دهند. (91) همچنين از پوسته، ريشه و برگ اين گياه استفاده هاي ديگري نيز بعمل مي آيد كه شامل درمان دردهاي شكمي، درمان كرمهاي پهن و سيفيليس مي باشد. (92)

مصرف برگهاي اين گياه بصورت خوراكي مي تواند در درمان اختلالات مربوط به خواب مفيد باشد. اين گياه داراي اثرات درماني قابل ملاحظه اي بر روي يرقان مي باشد و در دوزهاي 25 ميلي گرم، عصاره آبي حاصل از اين گياه ميزان بيلي روبين سرمي را بطور قابل ملاحظه اي كاهش مي دهد. بعلاوه بنظر مي رسد كه تجويز اين دوز، فاقد هر گونه اثرات سوء بر روي بدن مي باشد. (93)

اين گياه داراي اثرات ضد ديابتي قابل ملاحظه اي نيز مي باشد و اثرات هيپوگليسيميك اين گياه را وابسته به ساپونينهاي موجود در اين گياه مي دانند (94) بنظر مي رسد خاصيت حلزون كشي اين گياه وابسته به وجود متابوليتهاي فعالي نظير 1،2 و 3 Balanitin باشد. (95)

Bruguiera caryophylloides

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighialles	Order
Rhizophoraceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد و در طب سنتي از پوسته و برگ اين گياه براي درمان زخمها و بهبود روند درماني آنها استفاده مي شود. (96)

Bruguiera conjugata

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighialles	Order
Rhizophoraceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m. plant) بحساب مي آيد. پوسته و ساقه اين گياه داراي آلكالوئيدهاي حاوي سولفور مي باشد. در طي مطالعه اي كه Kato و همكارانش بر روي اين گياه انجام دادند موفق به استخراج تركيبات مختلف 1,2- dithiolane شوند كه شامل
Brugierol, isobrugierol, 4-hydroxy-1,2-dithiolame-1-oxide بود. Brugierol و ساير مشتقات اين تركيب داراي خاصيت ضد ميكروبي و حشره كشي قابل ملاحظه اي مي باشند. (79)

Bruguiera cylindrica

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighialles	Order
Rhizophoraceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (98)

انتشار جغرافيايي: اين گياه داراي انتشار جغرافيايي نسبتاً وسيعي مي باشد ولي بيشتر در آسياي جنوب شرقي و استراليا رشد مي كند. از نظر اكولوژي اين گياه برخلاف ساير گونه هاي مانگرو در خاكهايي كه ساير گونه ها قابليت رشد ندارند، مي تواند رشد كند. در جنگلهاي مانگرو معمولاً اين گياه در پشت گونه هاي Avicennia و در خاكهاي رس سفت رشد مي كند و زمينه را براي رشد ساير گونه هاي مانگرو در خاك محل رشد خود مساعد مي كند.

مورفولوژي: ارتفاع اين درخت معمولاً به 20 متر مي رسد. پوسته اين گياه به رنگ خاكستري بوده و صاف مي باشد. برگها مقابل همديگر قرار داشته و به رنگ سبز روشن مي باشد و يك حالت بيضي شكل دارند. گلهاي اين گياه معمولاً به تعداد 5-2 عدد در محل اتصال برگ به ساقه قرار داشته و كوچك مي باشند. رنگ گلها معمولاً سفيد مايل به سبز مي باشد. دانه هاي اين گياه در داخل خود ميوه ها رشد مي كنند و جوانه هاي حاصل از دانه ها در ابتدا بصورت منحني شكل بوده و به رنگ ارغواني مي باشند و حدود 15 سانتي متر طول دارد. نوماتوفورها يك سيستم اسفنجي شكل از محفظه ها ولوله هاي هوايي را تشكيل مي دهند و زمانيكه به زير آب مي روند بعنوان منبع ذخيره هوايي، عمل مي كنند. نوماتوفورها توسط ساختارهاي ويژه اي كه Lenticleنام د ارد احاطه شده اند. اين ساختارها به گونه اي طراحي شده است كه فقط به هوا اجازه ورود داده و مانع از ورود آب به ريشه مي شوند. برخلاف ساير گونه هاي مانگرو اين گياه از طريق قلمه زدن قابليت تكثير ندارد و رشد آن فقط از طريق نوك ساقه صورت مي گيرد. ريشه هاي اين گياه در تايلند مصرف خوراكي دارد. بعلاوه پوسته اين گياه هم قابل استفاده مي باشد. (99)

تركيبات شيميايي: تركيبات بيواكتيوموجود در اين گياه شامل عناصر مختلف، آلكالوئيدهاي حاوي سولفور و انواع تانينها مي باشد كه در پوسته و ساقه اين گياه يافت مي شوند. (100)

موارد استفاده: در طب سنتي از ميوه، برگ و ريشه اين گياه براي درمان هپاتيت استفاده مي شود. بعلاوه خصوصيات ضد ويروسي اين گياه نيز مورد بررسي قرار گرفته است. (101) در هندوستان پوسته ميوه هاي اين گياه را براي متوقف ساختن خونريزي و همچنين براي كنترل فشارخون، بكار مي برند. (102)

Bruguiera exaristata

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighialles	Order
Rhizophoraceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. از جمله تركيبات موجود در اين گياه مي توان به انواع آلكالوئيدها و اينوزيتولها اشاره نمود كه در پوسته برگ وساقه اين گياه يافت مي شوند. بنظر مي رسد اين گياه داراي خصوصيات ضد توموري قابل ملاحظه اي باشد. (103)

Bruguiera gymnorrhiza

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighialles	Order
Rhizophoraceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو (m.plant) بحساب مي آيد. (104)

انتشار جغرافيايي: اين گياه در مناطق گرمسيري شرقي و جنوبي آفريقا، ماداگاسكار، سري لانكا، آسياي جنوب شرقي، استراليا و جزاير اقيانوسيه و هاوايي يافت مي شود.

اكولوژي: اين گياه در مناطق گرمسيري و مرطوب و همچنين مناطق نيمه گرمسيري و باراني رشد مي كند.

اين گياه قابليت تحمل تغييرات دمايي سالانه از 20 تا 26 درجه سانتي گراد و تغييرات PH بين 6 تا 5/8 را دارا مي باشد. بنظر مي رسد كه در ميان گياهان مانگرو بيشترين طول عمر مربوط به اين گياه باشد. اين گياه بر روي شوره زارها و رسوبات موجود در تپه هاي نمكي رشد مي كند.

اين گياه احتياج به مراقبت خاصي ندارد زيرا ميزان رشد و تكثير سالانه قابل توجهي دارد و معمولاً از طريق نوك شاخه اي خود رشد مي كند. از لحاظ مسموميت تنها زمانيكه به ميزان بسيار زياد از پوسته اين گياه استفاده شود مي تواند عوارض خطرناكي را بدنبال داشته باشد.

مورفولوژي: اين گياه بصورت درختي بوده و ارتفاع آن بين 8 تا 25 متر متغير است. البته در بعضي نقاط حتي تا 35 متر هم مي رسد. قطر تنه اين گياه بين 40 تا 90 سانتي متر مي باشد. نوماتوفورهاي اين گياه حدود 45 سانتي متر ارتفاع داشته و از ريشه هاي عرضي موجود در زير خاك منشاء مي گيرند. پوسته اين گياه به رنگ خاكستري يا سياه مي باشد. معمولاً پوسته صاف بوده و در بعضي قسمتها توسط شيارهايي، ناصاف و خشن مي شود. پوسته خارجي معمولاً ضخيم است. پوسته داخلي اين گياه به رنگ قرمز مي باشد. برگهاي اين گياه در مقابل همديگر قرار داشته و بيضي شكل مي باشند. آنها بين 9 تا 20 سانتي متر طول و 7-5 سانتي متر عرض دارند و در دو طرف نوك تيز مي شوند. برگها ضخيم بوده و حالت چرمي دارند. گلهاي اين گياه بصورت منفرد و در زواياي بين برگ و شاخه اين گياه (axil) قرار دارند و معمولاً طول آنها 3 تا 4 سانتي متر بوده و قرمز يا زرد يا كرمي مي باشند. كاسبرگ گلها از 10 تا 14 لوب بسيار باريك تشكيل شده است. (105)

تركيبات شيميايي: اين گياه حاوي تركيبات بيوشيميايي بسيار فعالي نظير انواع آنتوسيانينها، كربوهيدراتها، كاروتنوئيها، catechin، انواع تانينها، دي ترپنها، gibberellin ، اسيدهاي چرب، هيدروكربنها، فلاونها و پليمرهاي فلاواني، تركيبات فنوليك، پروسيانيدينها، استروئيدها، اسيدهاي كربوكسيليك و تري ترپنها مي باشند كه در قسمتهاي مختلف گياه يافت مي شوند. (106)

موارد استفاده: ميوه هاي اين گياه قابل خوردن مي باشند. بعلاوه برگهاي اين گياه نيز بعد از جوشاندن قابل استفاده هستند. در اندونزي از پوسته اين گياه براي درمان اسهال و تب استفاده مي شود. مردمان كامبوج از پوسته اين گياه براي درمان مالاريا استفاده مي كنند. (107) علاوه بر آن در طب سنتي از ميوه هاي اين گياه براي درمان بيماريهاي چشمي استفاده مي شود. (108)

Bruguiera parviflora

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighialles	Order
Rhizophoraceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (109)

انتشار جغرافيايي: آسياي جنوب شرقي، ملانزي و استراليا از جمله مناطقي است كه اين گياه بطور قابل ملاحظه اي در آنجا رشد مي كند.

مورفولوژي: ارتفاع اين گياه به 15 متر وحتي بيشتر هم مي رسد. پوسته اين گياه به رنگ خاكستري بوده و ظاهري صاف دارد. برگهاي اين گياه در مقابل يكديگر قرار داشته و به رنگ زرد مايل به سبز مي باشد و يك حالت بيضي شكل دارند. در محل زواياي برگها، گلهاي اين گياه به تعداد 2 تا 5 عدد وجود دارند. گلها به رنگ زرد مايل به سبز بوده و خود پايك اوليه و اصلي تشكيل ميوه به حساب مي آيد. دانه هاي اين گياه از داخل خود ميوه جوانه مي زنند. اين گياه معمولاً در كناره هاي جنگلهاي مانگرو رشد مي كنند و رشد كندي دارند و كمترين طول عمر را دارا مي باشند. (110)

تركيبات شيميايي: اين گياه داراي تركيبات بيواكتيوي نظير كربوهيدرانها، كاروتنوئيها، كلروفيلهاي مختلف نظير (a+b,b,a) مواد معدني، تركيبات فنوليك، پروسيانيدينها و انواع تانينها مي باشد كه در برگ، پوسته و ساقه اين گياه يافت مي شوند. (111)

موارد استفاده: بنظر مي رسد كه پوسته اين گياه داراي خصوصيات ضدتوموري قابل ملاحظه اي باشد. (112)

Bruguiera ramphii:

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بوده و پوسته و برگ اين گياه را براي درمان بعضي از تومورها مورد استفاده قرار مي دهند. (113)

Bruguiera sexangulata

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighialles	Order
Rhizophoraceae	Family

اين گياه از دست گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (114)

مورفولوژي: ارتفاع اين گياه در محدوده درختان متوسط قامت بوده ولي گاهاً تا 20 متر هم مي رسد و از تنه اين گياه شاخه هاي بسيار زياد و مستقيمي جدا مي شود. ريشه هاي اين گياه خيلي در آب و يا زمين فرو نمي رود ولي داراي انشعابات و شاخه هاي فراواني مي باشد. ريشه هاي هوايي اين گياه مانند شاخه هاي درخت بيد از تنه اين گياه جدا مي شوند. برگهاي اين گياه بصورت منفرد يا دوتايي و در مقابل همديگر قرار دارند. ضخامت برگهاي آن از B.gymnorrhiza كمتر بوده و 10-5 سانتي متر طول و 5-4 سانتي متر پهنا دارد. كاسبرگ گلهاي اين گياه حدود 1 سانتي متر طول داشته و گلبرگهاي آن صاف، كمي سفت و زردرنگ بوده و 4-3 سانتي متر طول دارد. ميوه اين گياه 10-8 سانتي متر طول و 2-5/1 سانتي متر ضخامت دارد و به رنگ سبز تيره مي باشد. (115)

تركيبات شيميايي: اين گياه داراي تركيبات بيواكتيو بسياري مي باشد كه شامل انتوسيانين ها، كاروتنوئيدها، كلروفيلهاي مختلف (a+b,a,b) اسيدهاي چرب، هيدروكربنها، تركيبات فنوليك، پروسيانيدينها، آلكالوئيدها، تانينها و تري ترپنها مي باشد. (116)

موارد استفاده: پوسته اين گياه را مي توان بعنوان يك عامل ضد توموري مورد استفاده قرار داد. (117)

Caesalpinia bonducella (bonduc)

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Fabales	Order
Fabaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو مينور (m.minor) بحساب مي آيد. (118)

مورفولوژي: اين گياه بصورت بوته اي بوده و در حالت عادي 5/1 متر ارتفاع دارد ولي در صورتيكه شاخه هاي آن كشيده شود تا 6 متر هم طول دارد. قطر ساقه اين گياه بطور معمول 5 سانتي متر بوده ولي امكان دارد بيشتر هم باشد. اين گياه داراي شاخه هاي جانبي بسيار زيادي مي باشد. برگهاي اين گياه 80-25 سانتي متر طول دارد و در حقيقت مجموعه اي از برگچه هاي كوچكي است كه بصورت جفت جفت در مقابل همديگر قرار دارند. برگچه هاي اين گياه حالت بيضي شكل دارند. نيام حاوي دانه هاي اين گياه بيضي شكل و پهن بوده و 10-5 سانتي متر طول داشته و زمانيكه خشك شود به رنگ قرمز مايل به قهوه اي درمي آيد. در داخل اين غلاف 3-1 دانه صاف و سخت با طول 2 سانتي متر وجود دارد. نامهاي ديگر اين گياه Gray nicker been يا nicker nut و يا have de San Antonio نيز مي باشد. (119)

انتشار جغرافيايي: اين گياه تقريباً در تمامي نقاط گرمسيري دنيا يافت مي شود ولي در نقاطي نظير فلوريدا، هند، هاوايي و گوام بيشتر وجود دارد.

اكولوژي: اين گياه بيشتر در قسمتهاي باز و فاقد سايه رشد مي كند. قابليت تحمل زمينهاي شور را داشته و در بعضي مناطق در آب دريا نيز رشد مي كند. قدرت تحمل PH خاكي اين گياه از PH هاي نيمه اسيدي تا بازي متفاوت است. معمولاً اين گياه در مناطقي كه بارش سالانه بين 750 تا 1800 ميلي ليتر باشد، رشد مي كند. در جنگلهاي مانگرو اين گياه درقسمتهايي كه درناژ آبي بهتري داشته باشد رشد مي كند.

نحوه رشد اين گياه در تمامي مراحل خيلي سريع نيست. معمولاً بعد از 40 روز از كاشته شدن دانه، ارتفاع اين گياه به 26 سانتي متر مي رسد. گياهاني كه سن بالاتري دارند معمولاً سالانه 1 متر رشد مي كنند. عمر اين گياه حداقل 4 سال مي باشد. (120)

تركيبات شيميايي: پوسته و برگ اين گياه داراي مواد مختلفي نظير دي ترپنها، اسيدهاي چرب، ايزوفلاونها و تركيبات فنوليك مي باشد. (121)

موارد استفاده: درطي تحقيقات مشخص شده است كه عصاره حاصل از دانه اين گياه در جانوران مدل منجر به كاهش قندخون شده است. علاوه بر آن اين عصاره مي تواند عفونت با بعضي از كرمهاي حلقوي را درمان كند. (122)

پوسته و برگ اين گياه را مي توان بعنوان يك عامل ضد توموري و همچنين بمنظور درمان روماتيسم مورد استفاده قرار داد. (123)

در مطالعه اي كه Saeed و همكارانش بر روي اين گياه انجام دادند مشخص شد كه عصاره متانولي چهار ماده تري پرپني جدا شده از دانه اين گياه داراي فعاليت مهاري قابل ملاحظه اي بر روي باكتريهاي گرم مثبت و گرم منفي مي باشد. (124)

در مطالعه ديگري كه اثرات هيپوگليسميك عصاره هاي آبي و اتانوليك حاصل از اين گياه بر روي رتهاي مبتلا به ديابت تيپ I , II مورد بررسي قرار گرفت، مشخص شد كه عصاره اين گياه بر روي ديابت تيپ II داراي اثرات هيپوگليسيميك قابل ملاحظه اي مي باشد. (125)

Calophyllum inophyllum

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighialles	Order
Clusiaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان وابسته به گياهان مانگرو (m.associated) بحساب مي آيد. (126)

انتشار جغرافيايي: اين گياه در اكثر قسمتهاي اقيانوس آرام يافت مي شود ولي در جزاير پلي نزي بيشتر يافت مي شود و قسمت اعظم يافته هاي درماني اين گياه مربوط به استفاده هاي درماني بوميان اين مناطق از اين گياه مي باشد.

مورفولوژي: ارتفاع اين گياه 15-10 متر مي باشد و شاخه هاي بزرگي دارد كه طول آنها 3-2 متر مي باشد. ميوه هاي اين گياه 4-3 سانتي متر قطر داشته و به رنگ سبز بوده و زمانيكه مي رسد به رنگ زرد درمي آيد. مزه ميوه رسيده اين گياه بسيار عالي بوده و شبيه به مزه سيب است. در داخل هر ميوه يك هسته وجود داشته كه داراي پوسته نازكي مي باشد و در داخل آن دانه زرد رنگي قرار دارد. دانه موجود در داخل اين هسته زمانيكه در هواي آزاد باشد به رنگ قهوه اي درمي آيد و تقريباً يك سوم وزن اوليه خود را از دست مي دهد. روغن حاصل از اين دانه داراي مصارف پزشكي بسيار زيادي
مي باشد. (127)

تركيبات شيميايي: ريشه و دانه اين گياه حاوي موادي نظير فلاونوئيدها، inophyllums، پليمرهاي پروآنتوسيانيدينها و زانتونها مي باشد. (128)

موارد استفاده: تزريق داخل عضلاني عصاره اتيل اتر حاصل از روغن دانه اين گياه مي تواند درد و علايم مربوط به نوريت جذامي را بهبود بخشد. بعلاوه در جنگ جهاني دوم اين درمان را براي تخفيف علايم دردهاي سياتيكي و زونا مورد استفاده قرار مي دادند.

در حال حاضر روغن دانه اين گياه يكي از بهترين پانسمانهاي زخمهاي شديد ناشي از تصادفات و اعمال جراحي مي باشد. بعلاوه در درمان زخمهاي ديابتي، سوريازيس، هرپس و هموروئيد نيز مي توان از آن استفاده نمود. روغن اين گياه را مي توان براي درمان بيماري پاي ورزشگاران (athlet’s foot) نيز بكار برد. همچنين در درمان ناخنهاي عفوني، بليسترها، زخمهاي دهاني و آكنه، آفتاب سوختگي، سوختگيها و كشيدگي يا كوفتگي عضلاني نيز كاربرد دارد. (129)

از پوسته، برگ و ميوه اين گياه نيز مي توان براي درمان شكستگيهاي استخواني و بيماريهاي چشمي و نيز بعنوان يك عامل ضد توموري و ضدعفوني كننده استفاده نمود. در حال حاضر تحقيقات وسيعي در مورد اثرات ضد سرطاني، ضدقارچي و قابليت سيتوتوكسيسيته اين گياه در حال انجام است. (130)

در مطالعه اي اثرات كموپروفيلاكتيكي سرطاني تركيبات 4-henylcomarin حاصل از اين گياه مورد بررسي قرار گرفت. در طي اين مطالعه اثرات مهاري اين تركيبات بر روي فعالسازي آنتي ژن اوليه ويروس (EBV-EA)EBV در سلولهاي رده Raji مورد بررسي قرار گرفت و مشخص شد كه تمامي تركيبات فنيل كوماريني تست شده در اين آزمايش داراي اثر مهاري قابل ملاحظه اي بر ضد ويروس EBV بوده و هيچگونه سايتوتوكسيسيته بر روي سلولهاي طبيعي نيز مشاهده نشد. در ميان اين تركيبات Calocoumarin-A(5) بيشترين اثر را داشت. بعلاوه اين تركيب اثر مهاري قابل ملاحظه اي را بر روي رشد سلولهاي سرطاني پوست موشها در شرايط in vivo از خود نشان داد. (131)

كومارينهاي حاصل از دانه هاي اين گياه داراي اثرات مهاري قابل ملاحظه اي بر روي فعاليت آنزيم ترانس كريپتاز معكوس ويروس HIV نيز بوده است. (132)

Carapa moluccensis

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Sapindales	Order
Meliaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو مينور (m.minor) بحساب مي آيد. از ميوه اين گياه مي توان بعنوان يك عامل ضد اسهالي و تب بر استفاده نمود. (133)

Carapa Obovata:

اين گياه از دسته گياهان مانگرو مينور (m.minor) بحساب مي آيد. پوسته اين گياه داراي تركيبات فعالي نظير تري ترپنها و استروئيدها مي باشد. از ميوه اين گياه نيز مي توان بعنوان يك عامل ضد اسهال و تب بر استفاده نمود. (134)

Carapa procera:

اين گياه از دسته گياهان وابسته به گياهان مانگرو (m.associated) مي باشد. بنظر مي رسد قسمتهاي مختلف اين گياه داراي فعاليت ضد باكتريايي قابل ملاحظه اي مي باشد. (135)

Cassia fistula

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Fabales	Order
Fabaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان وابسته به گياهان مانگرو (n.associated) مي باشد. (136)

انتشار جغرافيايي: اين گياه بومي مناطق گرمسيري آسيا مي باشد ولي در بعضي از قسمتهاي گرمسيري آمريكا نيز يافت مي شود.

اكولوژي: اين گياه در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري و مرطوب رشد مي كند و قادر است تغييرات سالانه دمايي 18 تا 5/28 درجه سانتي گراد (بطور متوسط 5/25 درجه سانتي گراد) و تغييرات PH بين 5/5 تا 7/8 را مي تواند تحمل كند.

مورفولوژي: اين گياه بصورت درختي است كه در زمستان برگهاي خود را از دست مي دهد و بطور معمول 10 متر ارتفاع دارد. برگهاي اين گياه يكي در ميان بوده و به شكل پر مي باشند و 40-30 سانتي متر طول داشته و هر كدام از برگها، خود از 8-4 جفت برگچه بيضي شكل تشكيل شده است كه طول هر كدام 15 – 5/7 سانتي متر و عرض هر كدام 5/2 سانتي متر مي باشد. گلهاي اين گياه به رنگ زرد بوده و ساقه هر گل 6-3 سانتي متر طول دارد. ميوه اين گياه استوانه اي يا دوكي شكل و به رنگ قهوه اي بوده، 50-25 سانتي متر طول و 3-5/1 سانتي متر ضخامت دارد و ديواره ديواره مي باشد. هر ميوه حاوي 100-25 دانه مي باشد كه دانه ها شبيه به دانه عدس بوده و به رنگ قهوه اي روشن مي باشند. (137)

تركيبات شيميايي: قسمتهاي مختلف اين گياه داراي تركيباتي نظير آلكالوئيدها، gibberellic acid، اسيدهاي معدني، استروئيدها و تري ترپنها مي باشد. (138) ساير تركيبات بيواكتيو موجود در اين گياه شامل فورفورالها و كرومونها، آكسي انتراكوينونها و كريزوفانول مي باشد كه ازدانه اين گياه بدست آمده اند. (139)

موارد استفاده: بر طبق گزارش Hartwell (1971-1967) در طب سنتي از اين گياه براي درمان توده هاي شكمي و تومورهاي غدد مختلف كبد، معده، حلق و انواع سرطانها و كار سينوماهاي رحمي استفاده مي شده است. اين گياه داراي خاصيت مليني نيز مي باشد. در هندوستان از اين گياه براي درمان سوختگيها، سرطانها، يبوست، تشنج، دليريوم، ديس اوري و هماچوري استفاده مي شود. (Duke & Wain, 1981)

در طب آيروودائي از دانه هاي اين گياه بعنوان ملين، از ريشه براي درمان آدنوپاتيها، دردهاي سوزشي، جذام، بيماريهاي پوستي و سيفيليس، از برگها براي درمان باد سرخ، مالاريا، روماتيسم و زخمها، از جوانه براي درمان يبوست، تب، جذام و بيماريهاي پوستي، از ميوه براي درمان دردهاي شكمي، يبوست، تب، بيماريهاي قلبي و جذام استفاده مي شده است. در طب يوناني از برگهاي اين گياه براي درمان التهاب و از گلهاي اين گياه بعنوان ملين، از ميوه بعنوان يك عامل ضد التهابي، ضد تب، سردكننده و بعنوان يك عامل درماني براي مشكلات قلبي، كبدي و چشمي، آنفولانزا و روماتيسم استفاده شده است. كونكانزها از شيرابه اين گياه براي درمان انواع كچلي هاي قارچي و از برگهاي آن براي درمان نقرس استفاده مي كردند. رودزيانها از مغز ساقه اين گياه براي درمان آنتراكس، مسموميتهاي خوني، تب پيشاب سياه، (black water faver). ديسانتري و مالاريا استفاده مي كردند. در خاور دور نيز از مغز ساقه اين گياه براي درمان يبوست استفاده مي كردند و اعتقاد داشتند كسانيكه از اين گياه استفاده مي كنند كمتر دچار سنگهاي كليوي مي شوند. (Hayne as cited in perry, 1980)

علاوه برموارد مذكور در طب مدرن نيز تحقيقات وسيعي در ارتباط با اثرات مختلف بيولوژيكي اين گياه انجام شده است. عصاره N-heptane حاصل از برگهاي اين گياه در دوز 400 ميلي گرم به ازاي هر كيلو وزن بدن بصورت خوراكي قادر است از بروز صدمات كبدي ناشي از پاراستامول در رتها جلوگيري بعمل آورد. اين قابليت را مي توان با توجه به كاهش قابل ملاحظه ميزان سرمي آنزيمهاي كبدي بيلي روبين و آلكالين فسفاتاز به اثبات رسانيد. (141)

عصاره حاصل از مغز پوسته گياه مذكور به مقدار بسيار زيادي داراي تركيبات فنوليك، پروآنتوسيانيديني و فلاونوئيدي مي باشد و اين تركيبات داراي خواص آنتي اكسيدانتي بسيار زيادي مي باشند. (142)

در طي مطالعه اي اثرات عصاره متانوليك حاصل از دانه اين گياه برروي رشد Ehrlich ascites carcinoma و طول عمر موشهاي مبتلا به سرطان مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصله نشان دادند كه درمان با اين عصاره طول عمر موشها را افزايش داده و حجم توده سرطاني و تعداد سلولهاي سرطاني زنده را بطور قابل ملاحظه اي كاهش داده است. مطالعات سايتولوژيكي نشان داد كه در سلولهاي سرطاني فعاليتهاي ميتوتيك كاهش يافته و تخريب غشاي سلولي و تشكيل واكوئل هايي در داخل سيتوپلاسم سلولهاي سرطاني رخ داده است. (143)

در مطالعه ديگري مشخص شد كه تجويز اين گياه در رتهاي آلبينوي مذكر هيپركلسترولميك، به ميزان قابل توجهي مي تواند از حجم ليپيدكل موجود در خون و كبد بكاهد. بعلاوه كلسترول تام موجود در خون، كبد، كليه و طحال نيز كاسته شد و اندازه تري گلسيريدها بطور قابل ملاحظه اي بهبود يافت. با توجه به اين مشاهدات، مي توان اين گياه را بعنوان يك عامل پائين آورنده چربي خون نيز بحساب آورد. (144)

تجويز خوراكي عصاره آبي حاصل از دانه اين گياه در رتهاي مونث بارور شده در بين روزهاي 5-1 حاملگي در دوزهاي 200-100 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن منجر به جلوگيري از بروز حاملگي به ترتيب به ميزان 14/57 درصد و 43/71 درصد مي شود در حاليكه در دوز 500 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن جلوگيري از حاملگي 100 درصد خواهد بود. اين اثرات بنظر مي رسد كه وابسته به فعاليت ضد استروژني احتمالي موجود در دانه اين گياه باشد.(145)

Casuarina equisetifolia

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Fagales	Order
Casuarinaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو مينور مي باشد. (m.minor) (146)

انتشار جغرافيايي: اين گياه بيشتر در اندونزي و مالزي و هند و سري لانكا وجود دارد ولي در ساير قسمتهاي آسياي جنوب شرقي و قسمتهاي شمالي و شمال شرقي استراليا نيز امكان دارد يافت شود.

اكولوژي: اين گياه در مناطق نيمه گرمسيري و گرمسيري مرطوب رشد مي كند. اين گياه مي تواند تغييرات دمايي سالانه بين 1/22 تا 9/26 درجه سانتي گراد و تغييرات PH بين 5 تا 5/7 را تحمل كند.

دانه هاي اين گياه به راحتي در دماي 7- درجه تا 2 درجه سانتي گراد و رطوبت 16-6 درصد به مدت 24 ماه توان ذخيره شدن و باقي ماندن را دارند.

مورفولوژي: ارتفاع اين درخت به 30 متر مي رسد. شاخه هاي آن خميده، شياردار و سبز بوده و داراي 8-6 برگ فلس مانند مي باشد.

انشعابات اصلي شاخه ها كمي پرز دار مي باشد. ارگانهاي مذكر به تعداد فراوان در انتهاي شاخه ها وجود دارند. مخروطهاي مونث معمولاً در قسمتهاي پائين تر قرار داشته و استوانه اي يا مخروطي شكل بوده و 24-12 ميلي متر طول و 12-10 ميلي متر قطر دارند. (147)

تركيبات شيميايي: از مواد بيواكتيو موجود در اين گياه مي توان به تري ترپنهاي گلوكوزيدي اشاره نمود. (148) بعلاوه در ندولهاي اين گياه اسيدهاي آمينه، آسپارژين و گلوتامين به فراواني يافت مي شود. پوسته اين گياه حاوي تانينهاي كاتكول مي باشد. (149)

موارد استفاده: بر اساس گزارش Duke از اين گياه بعنوان ديورتيك و ملين و همچنين براي درمان بري بري، دردهاي كوليكي، سرفه، اسهال، ديسانتري، سردرد، انواع زخمها، گلودرد، دردهاي معده و درد دندان استفاده شده است (Duke & Wain, 1981). از دانه اين گياه نيز براي درمان ديسانتري استفاده شده است. (Burkill, 1966)(150)

Cerbera manghas

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclan
Gentianales	Order
Apocynaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو مينور مي باشد. (m. minor)(151)

مورفولوژي: ارتفاع اين گياه 6-4 متر است. ساقه آن نرم و صاف بوده و حاوي يك شيرابه شيري رنگ مي باشد. برگها يكي در ميان و نزديك به هم مي باشند كه بيشتر در انتهاي شاخكها قرار داشته و 15-10 سانتي متر طول و 5-3 سانتي متر عرض دارند. برگها در رأس نوك تيز بوده و درمحل اتصال به شاخه گرد مي باشند و يك حالت بيضي شكل دارند. گلهاي اين گياه بزرگ و 4-3 سانتي متر طول داشته و قيفي شكل مي باشند. رنگ گلها در ابتدا سفيد يا زرد است ولي به مرور زمان به رنگ ارغواني يا قرمز درمي آيد. ميوه هاي اين گياه بزرگ بوده و 9-7 سانتي متر طول و 6-4 سانتي متر ضخامت دارد و بيضي يا دوكي شكل است. در داخل ميوه ها يك تا دو دانه وجود دارد كه هر كدام 5/2-2 سانتي متر اندازه داشته و پهن و سخت مي باشند. (152)

مواد فعال: از جمله مواد بيواكتيو موجود در اين گياه مي توان به كاردنوليدهاي گليكوزيدي اشاره نمود كه در برگ اين گياه يافت مي شوند. بعلاوه اين گياه داراي بعضي انواع ليگنانها نظير Olivil و Cycloolivil مي باشد. (153)

موارد استفاده: پوسته، ميوه و دانه اين گياه را مي توان بعنوان ملين و همچنين براي درمان روماتيسم مورد استفاده قرار داد. (154) در طي مطالعه اي از ريشه اين گياه كاردنوليدهاي جديدي بدست آمده است كه در رده سلولهاي سرطاني كولون انساني (Col2) و رده سلولهاي Ishikawa داراي اثرات ضد تكثيري قابل ملاحظه اي مي باشد. بنظر مي رسد اين تركيبات داراي خواص ضد استروژني نيز باشند. (155)

Ceriops Candolleana

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighiales	Order
Rhizophoraceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو مينور (m. minor) بحساب مي آيد و در پوسته اين گياه تركيبات بيواكتيو فعالي نظير آنتوسيانيدينها، پروسيانيدينها و تانينها يافت مي شود. از پوست اين گياه مي توان براي درمان ديابت استفاده نمود. (156)

Cariops decandra

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighiales	Order
Rhizophoraceae	Family

اين گياه از دسته مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (157)

مورفولوژي: بطور كلي درختان گونه Ceriops خصوصيات مورفولوژيكي بسيار شبيه به همي دارند. اين گياهان بصورت درختهاي كوچكي با ارتفاع حداكثر 5 متر وجود دارند. ريشه اين گياه بصورت يك حالت بيد مانند از پايه تنه درخت منشاء مي گيرد. برگهاي اين گياه كوچك و حدود 7 سانتي متر طول داشته و به رنگ سبز و زرد مي باشد. برگها به شكل بيضي بوده و بصورت گروهي در انتهاي هر شاخه يافت مي شود. گلهاي اين گياه به رنگ سبز و قهوه اي بوده و كاسبرگ نارنجي كم رنگ دارند. پوسته اين گياه به رنگ كرمي بوده و داراي نقاط قهوه اي رنگ تيره اي مي باشد. (158)

تركيبات شيميايي: برگهاي اين گياه حاوي مواد فعالي نظير كاروتنوئيدها، فلاونوئيدها، كلروفيلهاي مختلف (a+b, b,a) ، انواع واكسها، تركيبات پلي فنوليك، تانينها و تري ترپنها مي باشد. (159) ريشه اين گياه نيز داراي تركيبات بيواكتيوي نظير A-D Ceriopsin مي باشد كه در واقع نوعي دي ترپنوئيد مي باشد. (160)

موارد استفاده: از پوسته، ميوه و برگ اين گياه براي درمان زخمها و هپاتيت استفاده مي شود. (161) در طي مطالعه اي فعاليت آنتي اكسيدانتي عصاره قليايي و آب گرم حاصل از برگ اين گياه مورد بررسي قرار گرفت. آناليزهاي IR و NMR مشخص كرد كه عصاره برگ اين گياه داراي ساختارهاي پلي فنوليك شبيه به lignin مي باشد. در حضور غلظتهاي بالاي اين دو عصاره، تمايل آسكوربات سديم به راديكالهاي آزاد افزايش يافت.

بعلاوه هر دو عصاره بطور قابل ملاحظه اي توانستند آنيونهاي سوپراكسيد را كه به واسطه واكنش هيپوگزانتين- زانتين اكسيداز ايجاد شده بود مهار سازند. بعلاوه مشخص شد كه درمان موشها با اين دو عصاره قبل از ابتلا به عفونتهاي E.coli از آنها در برابر فرمهاي كشنده اين نوع عفونت، محافظت مي كند. (162)

در طب سنتي از پوسته اين گياه براي درمان اسهال و استفراغ، آميبيازيس، زخمها و متوقف سازي خونريزي استفاده مي شود. (163)

Ceriops tagal

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Rosids	Subclass
Malpighiales	Order
Rhizophoraceae	Family

اين گياه از دسته گياهان مانگرو حقيقي (m.plant) بحساب مي آيد. (164)

انتشار جغرافيايي: اين گياه در قسمتهاي جنوبي و شرقي آفريقا و ماداگاسكار، سري لانكا، هند، برمه، تايلند، كامبوج، ويتنام، قسمتهاي جنوبي چين، تايوان، مالزي، قسمتهاي شمالي استراليا و جزاير ملانزي يافت مي شود.

اكولوژي: اين گياه بيشتر در مناطق گرم ومرطوب و مناطق نيمه گرمسيري و مرطوب يافت مي شود. اين گياه قادر به تحمل تغييرات دمايي سالانه بين 26تا30 درجه سانتي گراد و PH 5/8-6 مي باشد. اين گياه بيشتر در قسمتهاي داخلي جنگلهاي مانگرو رشد مي كند يعني مناطقي كه گاهي اوقات جزر و مد دريا در آنجا رخ مي دهد.

مورفولوژي: اين گياه بصورت درختي بوده و ارتفاع آن 15-5 متر متغير است. البته گاهاً در بعضي مناطق به 25 متر هم مي رسد. قطر تنه اين گياه 40-20 سانتي متر مي باشد. پوسته اين گياه به رنگ خاكستري روشن يا قرمز مايل به قهوه اي مي باشد و مي تواند صاف يا شياردار باشد. پوسته دروني اين به رنگ نارنجي يا قرمز است. برگهاي اين گياه مقابل همديگر قرار داشته و بصورت بيضي يا دوكي شكل است و 10-5 سانتي متر طول و 6-2 سانتي متر عرض دارد. برگهاي آن در نوك گرد بوده و در قاعده نوك تيز است. برگها ضخيم، چرمي شكل و فاقد پرز بوده و رگه هاي آن قابل رؤيت نيست. گلهاي اين گياه بصورت دسته هاي 10-4 تايي بوده و پايك كوچكي دارند كه فقط 6 ميلي متر طول دارد. (165)

مواد فعال: از جمله مواد فعال موجود در اين گياه مي توان به انواع تانينها، اسيدهاي چرب، نمكهاي معدني، اينوزيتول، اسيدهاي كربوكسيليك آليفاتيك، كاروتنوئيدها و تركيبات پلي فنوليك اشاره نمود كه در پوسته، برگ، ريشه و دانه اين گياه يافت مي شوند. (166)

موارد استفاده: در طب سنتي از اين گياه براي بند آوردن و متوقف سازي خونريزيها استفاده ميشود. بعلاوه از آن براي درمان مالاريا و درمان زخمها نيز استفاده ميشود (Duke & Wain, 1981). ازلوسيوني كه ازپوسته اين گياه تهيه ميشود براي درمان زخمهاي بدخيم استفاده مي شود.(C.S.I.R, 1948-1976). مردمان فيليپين ازپوسته اين گياه براي درمان ديابت استفاده مي كنند. (167)

Clerodendron inerme

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Asterids	Subclass
Lamiales	Order
Verbenaceae	Family

اين گياه ازدسته گياهان وابسته به گياهان مانگرو (m.associted) بحساب مي آيد. (168)

مورفولوژي: اين گياه بيشتر بصورت بوته اي بوده و داراي شاخه هاي فراوان ميباشد. ارتفاع اين گياه معمولاً 3 متر مي باشد. اين گياه متراكم بوده و در كنار رودخانه ها بصورت توده متراكمي با رنگ سبز تيره قابل مشاهده مي باشد. برگهاي اين گياه ساده بوده و بصورت ضربدري مقابل يكديگر قرار دارند. برگها داراي دمبرگهايي است كه طول آنها 10-6 ميلي متر بوده و بدون پرز، سخت و به رنگ سبز مايل به قهوه اي مي باشند. برگها بيضي يا دوكي شكل بوده و به رنگ سبز مي باشند و قوام فيبري دارند. گلهاي اين گياه مستقيم و پايه دار بوده و زايگومورفيك و دو جنسي مي باشند. گلها از 5 كاسبرگ تشكيل شده اند كه اندازه هر كاسبرگ 5/1 ميلي متر بوده و به رنگ سبز مي باشند. گلهاي اين گياه نيز داراي 5 گلبرگ بوده و گلبرگها به رنگ سفيد مي باشند. ميوه هاي اين گياه نيز حالت آلو داشته و به شكل گلابي مي باشد. (169)

تركيبات شيميايي: برگ، ساقه و دانه اين گياه حاوي موادي نظير اسيدهاي كربوكسيليك، تركيبات دي ترپني و فلاونوئيدي، باي گليكوزيدهاي ايريدوئيدي، نئوليگنانها، فنولها و تري ترپنها، فنيل پروپانوئيد و Cleroinermin ميباشد. (170)

موارد استفاده: از پوسته، برگ و ساقه اين گياه مي توان به عنوان يك ماده محرك فعاليت رحمي، يك ماده آنتي سپتيك و تب بر و همچنين براي بند آوردن خونريزي، درمان آسم، هپاتيت، كچلي هاي قارچي و دردهاي معده استفاده نمود. (171) گليكوزيدهاي فلاونوئيدي موجود در اين گياه داراي قابليت ضد التهابي قابل ملاحظه اي حتي در حد مقايسه با داروهايي نظير ايندومتاسين مي باشد. (172)

علاوه بر موارد مذكور بوميان مناطق مختلف از برگ آن براي درمان خارش، از دانه براي درمان نفخ و از ميوه اين گياه براي درمان آميبياز استفاده مي كنند. (173)

Cocos nucifera

Eukaryota	Superkingdom
Viridiplantae	Kingdom
Embryophyta	Phylum
Liliopside	Subclass
Arecales	Order
Arecaceae	Family

اين گياه از دسته گياهان وابسته به گياهان مانگرو (m.associated) بحساب مي آيد. (174)

مورفولوژي: اين گياه همان نارگيل است. ميوه نارگيل زمانيكه مي رسد داراي يك پوسته بسيار سخت است كه با يك لايه فيبري بسيار سخت احاطه مي شود و در داخل، قسمت خوراكي ميوه و شيرابه ميوه وجود دارد كه هر دو قسمت خوردني مي باشند. قسمت خوراكي را زمانيكه كمتر از 6 درصد رطوبت داشته باشد مي توان به مدت طولاني نگهداري كرد. پوسته ميوه اين گياه فاقد ارزش غذايي است ولي در موارد ديگر كاربرد دارد. (175)

تركيبات شيميايي: پوسته درخت اين گياه داراي تركيباتي نظير اسيدها و هيدروكربنوهاي بلند زنجير آليفاتيك، آلدئيدهاي آروماتيك، تركيبات كتوني و فنولي مي باشد. (176) عصاره مايع حاصل از پوسته ميوه اين گياه حاوي تركيبات فعالي نظير epicatechin, catechin و تانينها مي باشد. (177)

موارد استفاده: در طب سنتي، در قسمتهاي شمالي و شرقي برزيل از جوشانده حاصل از پوسته ميوه اين گياه براي درمان اسهال و آرتريت استفاده مي شود. عصاره آبي حاصل از فيبرهاي موجود در پوسته ميوه اين گياه داراي خاصيت ضد باكتريايي قابل ملاحظه اي بر ضد استاف اورئوس مي باشد. عصاره خالص و يكي از اجزاي آن يعني catechin داراي خاصيت مهاري قابل ملاحظه اي بر ضد HSV تيپ I مقاوم به آسيكلووير مي باشد. (178)

مايع تازه موجود در ميوه نارگيل، زمانيكه ميوه هنوز بطور كامل نرسيده است، داراي خاصيت آنتي اكسيدانتي قابل ملاحظه اي بر ضد تركيباتي نظير 1,1-diphenyl-2-picrylhydrazyl (DPPH)، راديكالهاي وپراكسيد و (ABTS) 2,2-azino-bis (3-ethylbenz-